Art. 20. Opłaty za usuwanie, strzeżenie i przechowywanie towarów

1. Opłatę za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie środka transportu lub towarów w wyznaczonym miejscu uiszcza się na rzecz dyrektora izby administracji skarbowej, o którym mowa w art. 17 ust. 3.

2. Wysokość stawki kwotowej opłat, o których mowa w art. 17 ust. 1, odpowiada średniej cenie rynkowej usług w zakresie usuwania, strzeżenia i przechowywania środków transportu lub towarów na obszarze właściwości danej izby administracji skarbowej.

3. Ustala się maksymalną wysokość stawek kwotowych opłat, o których mowa w art. 17 ust. 1, za:

1) środek transportu:

a) o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t – za usunięcie – 476 zł ; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia – 39 zł ,

b) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t – za usunięcie –594 zł ; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia – 51 zł ,

c) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t – za usunięcie –841 zł ; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia – 73 zł ,

d) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t – za usunięcie – 1239 zł ; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia – 133 zł ,

e) przewożący materiały niebezpieczne – za usunięcie – 1508 zł ; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia – 196 zł ;

2) towar:

a) za usunięcie – 1508 zł ,

b) za każdą dobę przechowywania i strzeżenia – 4 zł za 1 malbo 0,80 zł za 1 mpowierzchni magazynowej.

4. Maksymalne stawki opłat, o których mowa w ust. 3, obowiązujące w danym roku kalendarzowym, ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 1 grudnia danego roku ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” maksymalne stawki opłat, o których mowa w ust. 3, z uwzględnieniem zasady określonej w ust. 4, obowiązujące w następnym roku kalendarzowym, zaokrąglając opłaty, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i pkt 2 lit. a, w górę do pełnych złotych, a opłaty, o których mowa w ust. 3 pkt 2 lit. b, w górę do pełnych dziesiątek groszy.

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa zasady ustalania i uiszczania opłat za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie środka transportu lub towarów w wyznaczonym miejscu. Opłatę uiszcza się na rzecz dyrektora izby administracji skarbowej wskazanego w art. 17 ust. 3. Wysokość stawek kwotowych, o których mowa w art. 17 ust. 1, powinna odpowiadać średniej cenie rynkowej usług na obszarze właściwości danej izby administracji skarbowej.

Przepis wprowadza również maksymalne stawki opłat. W przypadku środka transportu ich wysokość zależy od dopuszczalnej masy całkowitej. Za usunięcie stawki wynoszą od 476 zł dla pojazdu do 3,5 t do 1239 zł dla pojazdu powyżej 16 t, a za każdą dobę przechowywania i strzeżenia odpowiednio od 39 zł do 133 zł. Dla środka transportu przewożącego materiały niebezpieczne określono odrębne, wyższe stawki, 1508 zł za usunięcie oraz 196 zł za każdą dobę. Za usunięcie towaru maksymalna opłata wynosi 1508 zł, natomiast za jego przechowywanie i strzeżenie przewidziano 4 zł za 1 m albo 0,80 zł za 1 m powierzchni magazynowej za każdą dobę.

Maksymalne stawki są co roku zmieniane zgodnie ze wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych z pierwszego półrocza. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza stawki na następny rok do 1 grudnia, z określonymi zasadami zaokrąglania kwot. Regulacja wyznacza więc zarówno podstawę ustalania opłat, jak i górną granicę obciążeń za usunięcie oraz dalsze przechowywanie i strzeżenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 708.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

towar

Art. 19.Art. 20a.