Art. 80. Obowiązki monitorowania, rozliczania i raportowania emisji

Brzmienie obowiązuje od 16 września 2026 r. Zmieniono: ust. 1a, ust. 3. Podstawa: Ustawa z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustaw w celu wsparcia zrównoważonego lotnictwa – Dz.U. 2026 poz. 1157.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 1a, ust. 3. Podstawa: Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia zrównoważonego lotnictwa.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1a. Operator statku powietrznego jest obowiązany do monitorowania skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2) zgodnie z planem monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczonym planem monitorowania emisji z operacji lotniczych zatwierdzonymi przez właściwe organy.

3. Operator statku powietrznego oraz prowadzący instalację sporządzają raport na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, zwany dalej „raportem na temat wielkości emisji”.

1. Operator statku powietrznego albo prowadzący instalację jest obowiązany do monitorowania wielkości emisji odpowiednio zgodnie z planem monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczonym planem monitorowania emisji z operacji lotniczych albo planem monitorowania wielkości emisji, zatwierdzonymi przez właściwy organ.

2. Operator statku powietrznego albo prowadzący instalację jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji za każdy rok okresu rozliczeniowego.

Komentarz do Art. 80.

Przepis określa podstawowe obowiązki operatora statku powietrznego oraz prowadzącego instalację związane z ustalaniem wielkości emisji. Obowiązki te obejmują trzy elementy: monitorowanie emisji, jej rozliczenie oraz sporządzenie raportu.

Monitorowanie musi odbywać się na podstawie właściwego, zatwierdzonego przez właściwy organ planu. W przypadku operatora statku powietrznego chodzi o plan monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczony plan monitorowania emisji z operacji lotniczych. Prowadzący instalację stosuje natomiast plan monitorowania wielkości emisji. Użycie odpowiedniego planu oznacza, że sposób prowadzenia monitoringu jest powiązany z rodzajem działalności. Warunkiem jego wykorzystania jest zatwierdzenie przez właściwy organ.

Niezależnie od obowiązku monitorowania, operator statku powietrznego i prowadzący instalację muszą rozliczyć wielkość emisji za każdy rok okresu rozliczeniowego. Rozliczenie ma więc charakter powtarzalny i obejmuje poszczególne lata, a nie tylko cały okres rozliczeniowy ujmowany łącznie. Ostatnim obowiązkiem jest sporządzenie raportu na temat wielkości emisji.

W praktyce przepis tworzy podstawowy model dokumentowania emisji: dane są monitorowane według zatwierdzonego planu, następnie rozliczane za każdy rok, a informacje o wielkości emisji przedstawiane w raporcie. Regulacja wskazuje adresatów obowiązków oraz ich zakres, ale nie określa w tym przepisie szczegółowej treści raportu ani terminów wykonania poszczególnych czynności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 79.Art. 82.