Art. 39. Limit pomocy publicznej na realizację zadania inwestycyjnego

1. Łączna wartość pomocy publicznej udzielonej w formie uprawnień do emisji na realizację danego zadania inwestycyjnego wraz z inną pomocą publiczną i pomocą de minimis nie może przekroczyć 100 % wartości kosztów kwalifikowanych.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa maksymalny poziom pomocy publicznej, jaki może zostać przeznaczony na realizację konkretnego zadania inwestycyjnego. Limit dotyczy łącznej wartości kilku rodzajów wsparcia, a nie tylko pomocy udzielonej w formie uprawnień do emisji.

Do jednej sumy należy zaliczyć:

pomoc publiczną udzieloną w formie „uprawnień do emisji”,
inną pomoc publiczną,
pomoc de minimis.

Suma tych form pomocy nie może przekroczyć 100% wartości kosztów kwalifikowanych danego zadania inwestycyjnego. Oznacza to, że całkowita wartość wsparcia nie może być wyższa niż koszty uznane za kwalifikowane. Przepis wyznacza więc górną granicę finansowania, ustalaną z uwzględnieniem wszystkich wskazanych rodzajów pomocy łącznie.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na konieczności porównania całkowitej wartości przyznanego wsparcia z wartością kosztów kwalifikowanych. Dla oceny limitu nie ma znaczenia, z jakiego źródła pochodzi poszczególna pomoc, ponieważ przepis nakazuje uwzględnić ją w łącznej wartości. Samo udzielenie pomocy w formie uprawnień do emisji nie może zatem prowadzić do przekroczenia ustalonego poziomu, jeżeli wraz z inną pomocą publiczną lub pomocą de minimis przekroczyłoby to wartość kosztów kwalifikowanych.

Ustępy 2-7 są uchylone, dlatego w podanym przepisie nie zawierają dodatkowych zasad dotyczących tego limitu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.