Rozdział 8. Przepisy o administracyjnych…

Rozdział 8

Przepisy o administracyjnych karach pieniężnych i przepisy karne

Art. 104. Administracyjne kary pieniężne

1. Komisja nakłada na podmiot obowiązany do przestrzegania rozporządzenia 2024/1689, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną w przypadkach, wysokości i na warunkach określonych w rozdziale XII rozporządzenia 2024/1689.

2. Podejmując decyzję w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, Komisja uwzględnia przesłanki określone w art. 99 ust. 7 rozporządzenia 2024/1689.

3. W uzasadnieniu decyzji w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, Komisja wskazuje przesłanki określone w art. 99 ust. 7 rozporządzenia 2024/1689.

4. Równowartość wyrażonych w euro kwot, o których mowa w art. 99 rozporządzenia 2024/1689, oblicza się w złotych według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w tabeli kursów na dzień 28 stycznia każdego roku, a w przypadku gdy w danym roku Narodowy Bank Polski nie ogłasza średniego kursu euro w dniu 28 stycznia – według średniego kursu euro ogłoszonego w najbliższej po tej dacie tabeli kursów Narodowego Banku Polskiego.

5. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Art. 105. Ustalenie podstawy wymiaru kary

1. W związku z toczącym się postępowaniem podmiot, o którym mowa w art. 104 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania dostarcza Komisji dane niezbędne do określenia podstawy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej.

2. W przypadku niedostarczenia danych przez podmiot, o którym mowa w art. 104 ust. 1, lub gdy dostarczone przez ten podmiot dane uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, Komisja ustala podstawę wymiaru administracyjnej kary pieniężnej w sposób szacunkowy, uwzględniając wielkość tego podmiotu, specyfikę prowadzonej przez niego działalności lub ogólnie dostępne dane finansowe dotyczące tego podmiotu.

Art. 106. Dochód budżetu państwa

Środki finansowe pochodzące z administracyjnej kary pieniężnej stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 107. Zmniejszenie i spłata kary

1. Komisja może zmniejszyć wysokość administracyjnej kary pieniężnej, niemniej niż o 10 % i niewięcej niż o 50 %, jeżeli ukarany podmiot wykonał w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej działania wskazane w ostrzeżeniu, o którym mowa w art. 61 ust. 1, a naruszenie nie doprowadziło do śmierci lub poważnego uszczerbku na zdrowiu.

2. Komisja może, na uzasadniony wniosek ukaranego podmiotu, odroczyć termin uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożyć ją na raty, ze względu na ważny interes wnioskodawcy.

3. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odroczenia terminu uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty następuje w drodze postanowienia.

4. W przypadku odroczenia terminu uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty Komisja nalicza od nieuiszczonej kwoty odsetki w stosunku rocznym, przy zastosowaniu obniżonej stawki odsetek za zwłokę, ogłaszanej na podstawie art. 56d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622, 825, 846 i 875), od dnia następującego po dniu złożenia wniosku.

5. W przypadku rozłożenia administracyjnej kary pieniężnej na raty, odsetki za zwłokę od nieuiszczonej kwoty są naliczane odrębnie dla każdej raty.

6. W przypadku niedotrzymania odroczonego terminu uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo terminu uiszczenia jej rat odsetki za zwłokę są naliczane za okres od dnia upływu odroczonego terminu uiszczenia kary albo terminu uiszczenia poszczególnych rat.

7. Komisja może uchylić postanowienie o odroczeniu terminu uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożeniu jej na raty, jeżeli ujawniły się nowe lub uprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w przedmiocie odroczenia terminu uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty lub jeżeli rata nie została uiszczona w terminie.

8. Na postanowienie o odmowie odroczenia terminu uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty ukaranemu podmiotowi przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

9. Zmniejszenie wysokości administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, i odroczenie terminu jej uiszczenia albo rozłożenie jej na raty, o których mowa w ust. 2:

1) nie stanowi pomocy publicznej;

2) stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – w zakresie i na zasadach określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3) stanowi pomoc publiczną zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, której dopuszczalność została określona przez właściwe instytucje Unii Europejskiej.

Art. 108. Rygor natychmiastowej wykonalności

1. Komisja może nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

2. Nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, Komisja bierze pod uwagę stwierdzone w trakcie postępowania lub mogące z wysokim prawdopodobieństwem wystąpić szkody dla życia, zdrowia, bezpieczeństwa lub praw podstawowych osób fizycznych wynikające z wprowadzenia do obrotu, oddania do użytku lub stosowania systemu, którego dotyczy postępowanie.

Art. 109. Odwołanie od decyzji

1. Od decyzji w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów za pośrednictwem Komisji.

2. Do postępowania w sprawach odwołania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy działu IVfa w tytule VII w księdze pierwszej w części pierwszej ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.

3. W przypadku uznania, że odwołanie zasługuje w całości albo części na uwzględnienie, Komisja – nie przekazując akt sądowi – w terminie 14 dni od dnia doręczenia odwołania wydaje decyzję, w której uchyla albo zmienia decyzję w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w całości albo części. Komisja niezwłocznie doręcza decyzję stronie.

4. Do decyzji, o której mowa w ust. 3, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 110. Wyłączenie przepisu

Do postępowania w sprawie administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się art. 189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 111. Odesłanie

Do należności z tytułu administracyjnych kar pieniężnych nakładanych przez Komisję w związku z naruszeniem rozporządzenia 2024/1689 lub ustawy stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organu podatkowego określone w tych przepisach przysługują Komisji.

Art. 112. Należności z tytułu kar

1. Kto utrudnia lub udaremnia przeprowadzenie czynności kontrolnych, o których mowa w rozdziale 3, lub czynności w postępowaniu administracyjnym, o których mowa w rozdziałach 4 i 5, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do czynów określonych w art. 99 ust. 5 rozporządzenia 2024/1689.

Art. 113. Niewykonanie decyzji Komisji

1. Kto nie wykonuje decyzji Komisji, o której mowa w art. 63 ust. 2, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

Art. 114. Tryb orzekania

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 112 i art. 113, następuje w trybie ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2025 r. poz. 860, z późn. zm.4)).

Pełna treść aktu: o systemach sztucznej inteligencji.