Art. 4d. Zrównanie jednostek organizacyjnych z osobami prawnymi

Jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za osoby prawne, o których mowa odpowiednio w art. 3 pkt 13–16 rozporządzenia (UE) 2016/424, art. 3 pkt 4–7 rozporządzenia (UE) 2016/425 oraz art. 2 pkt 17–20 rozporządzenia (UE) 2016/426.

Komentarz do Art. 4d.

Przepis określa sposób kwalifikowania jednostek organizacyjnych, które nie mają osobowości prawnej, ale na podstawie odrębnej ustawy przyznano im zdolność prawną. Takie jednostki uważa się za osoby prawne, jednak wyłącznie na potrzeby wskazanych w tym przepisie regulacji dotyczących systemów oceny zgodności i nadzoru rynku.

Kluczowe znaczenie ma spełnienie obu przesłanek. Po pierwsze, chodzi o jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną. Po drugie, jej zdolność prawna musi wynikać z odrębnej ustawy. Samo funkcjonowanie jednostki organizacyjnej nie wystarcza, podobnie jak samo przypisanie jej określonych uprawnień, jeżeli nie mają one podstawy w ustawie.

Przepis odsyła do konkretnych kategorii osób prawnych wskazanych w przepisach unijnych: art. 3 pkt 13-16 rozporządzenia (UE) 2016/424, art. 3 pkt 4-7 rozporządzenia (UE) 2016/425 oraz art. 2 pkt 17-20 rozporządzenia (UE) 2016/426. Sformułowanie „odpowiednio” oznacza, że kwalifikacja następuje w ramach właściwego dla danej sprawy rozporządzenia i wymienionych w nim punktów.

W praktyce art. 4d zapewnia, że jednostki posiadające zdolność prawną na podstawie odrębnej ustawy są traktowane tak jak osoby prawne przy stosowaniu wskazanych regulacji. Ułatwia to przyporządkowanie ich do kategorii używanych w tych rozporządzeniach, mimo że formalnie nie mają osobowości prawnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 542.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4c.Art. 5.