Art. 38. Organy właściwe do nakładania kar pieniężnych

1. Administracyjne kary pieniężne za naruszenia, o których mowa w art. 37 ust. 1–5 oraz ust. 6 pkt 1, nakłada, w drodze decyzji, właściwy organ nadzoru rynku, na podstawie ustaleń udokumentowanych w protokole kontroli sporządzonym przez ten organ.

2. Administracyjne kary pieniężne za naruszenia, o których mowa w art. 37 ust. 6 pkt 2, nakłada, w drodze decyzji, Dyrektor TDT.

Komentarz do Art. 38.

Przepis określa, który organ nakłada administracyjne kary pieniężne za poszczególne naruszenia wskazane w art. 37. Rozróżnia dwie grupy przypadków, zależnie od podstawy naruszenia.

W odniesieniu do naruszeń, o których mowa w art. 37 ust. 1-5 oraz w art. 37 ust. 6 pkt 1, karę nakłada właściwy organ nadzoru rynku. Rozstrzygnięcie następuje w drodze decyzji, a podstawą jego wydania są ustalenia udokumentowane w protokole kontroli sporządzonym przez ten organ. Oznacza to, że w tej grupie spraw przepis łączy kompetencję do nałożenia kary z wynikami kontroli utrwalonymi w określonym dokumencie.

Odrębnie uregulowano naruszenia, o których mowa w art. 37 ust. 6 pkt 2. W tych sprawach administracyjną karę pieniężną nakłada Dyrektor TDT, również w drodze decyzji. Przepis nie przypisuje w tym przypadku kompetencji właściwemu organowi nadzoru rynku.

Znaczenie praktyczne art. 38 polega na jednoznacznym przyporządkowaniu sprawy do organu właściwego do nałożenia kary. Dla naruszeń z art. 37 ust. 1-5 i ust. 6 pkt 1 istotne jest także sporządzenie protokołu kontroli i udokumentowanie w nim ustaleń. Natomiast w sprawach dotyczących art. 37 ust. 6 pkt 2 organem właściwym jest bezpośrednio Dyrektor TDT. Z przepisu wynika więc zarówno forma rozstrzygnięcia, jak i podział kompetencji między organy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1339.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37.Art. 39.