Art. 1. Zakres ustawy i warunki przysługiwania świadczenia wyrównawczego

1. Ustawa określa warunki nabywania prawa, tryb przyznawania oraz zasady wypłacania i finansowania świadczenia wyrównawczego dla osób uprawnionych do wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dziećmi wymagającymi stałej opieki, zwanego dalej „świadczeniem wyrównawczym”.

2. Celem świadczenia wyrównawczego jest dodatkowe wsparcie dochodowe osób uprawnionych do wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dziećmi wymagającymi stałej opieki, zwanych dalej „osobami uprawnionymi”.

3. Świadczenie wyrównawcze przysługuje osobom zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:

1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub

2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub

3) cudzoziemcami legalnie przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz do Art. 1.

Art. 1 określa podstawowe ramy świadczenia wyrównawczego dla osób uprawnionych do wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dziećmi wymagającymi stałej opieki. Przepis wskazuje, że ustawa reguluje nie tylko warunki nabywania prawa do tego świadczenia, lecz także tryb jego przyznawania oraz zasady wypłacania i finansowania. Świadczenie wyrównawcze jest w przepisie nazwą stosowaną dalej dla tego rodzaju wsparcia.

Celem świadczenia jest dodatkowe wsparcie dochodowe osób uprawnionych do wskazanej wcześniejszej emerytury. Oznacza to, że świadczenie ma uzupełniać dochody osób należących do określonej grupy, a nie zastępować wcześniejszą emeryturę, do której są one uprawnione.

Prawo do świadczenia, zgodnie z ust. 3, wiąże się z zamieszkiwaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przynależnością do jednej z określonych kategorii osób. Są to:

obywatele Rzeczypospolitej Polskiej,
obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, będących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Konfederacji Szwajcarskiej, jeżeli mają prawo pobytu albo prawo stałego pobytu w Polsce,
cudzoziemcy legalnie przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis wyznacza więc zarówno przedmiot ustawy i funkcję świadczenia, jak i podstawowy krąg osób, które mogą być objęte regulacją. Szczegółowe warunki nabycia prawa, sposób przyznawania oraz zasady wypłaty i finansowania mają wynikać z dalszych przepisów ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 2314.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

Art. 2.