Art. 1. Przedmiot ustawy i zasady świadczenia wspierającego

Ustawa określa warunki nabywania prawa do świadczenia kierowanego do osób niepełnosprawnych mających potrzebę wsparcia, zwanego dalej „świadczeniem wspierającym”, oraz zasady przyznawania i wypłacania tego świadczenia.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyznacza podstawowy zakres ustawy o świadczeniu wspierającym. Wskazuje, że regulacja dotyczy trzech powiązanych kwestii: warunków nabywania prawa do świadczenia, jego przyznawania oraz wypłacania. Świadczenie jest kierowane do osób niepełnosprawnych, które mają potrzebę wsparcia. W przepisie przyjęto skróconą nazwę tego świadczenia, „świadczenie wspierające”, którą ustawa posługuje się w dalszych regulacjach.

Znaczenie tego przepisu polega na określeniu, czego należy szukać w ustawie. Po pierwsze, ustawa ma wskazywać, kiedy osoba należąca do określonej grupy może nabyć prawo do świadczenia. Po drugie, reguluje zasady przyznawania, czyli sposób rozstrzygania o tym prawie. Po trzecie, obejmuje zasady wypłaty już przyznanego świadczenia. Przepis nie określa natomiast samodzielnie szczegółowych przesłanek, wysokości świadczenia, terminów ani trybu postępowania. Stanowi więc ogólną podstawę dla dalszych przepisów ustawy, które powinny rozwijać wymienione w nim elementy. W praktyce zakres regulacji obejmuje zarówno uzyskanie prawa do świadczenia, jak i działania związane z jego przyznaniem oraz przekazaniem osobie uprawnionej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1429.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

niepełnosprawni

świadczenie wspierające

Art. 2.