Art. 12. Zwolnienie świadczenia rekompensacyjnego od podatku dochodowego

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.) po art. 52g dodaje się art. 52h w brzmieniu: „Art. 52h. Zwalnia się od podatku dochodowego kwoty świadczenia rekompensacyjnego z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla, o którym mowa w ustawie z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz. U. poz. 1971).”.

Komentarz do Art. 12.

Art. 12 wprowadza zmianę w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Polega ona na dodaniu, po art. 52g, nowego art. 52h, który ustanawia zwolnienie podatkowe dotyczące świadczenia rekompensacyjnego z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla. Przepis odwołuje się przy tym do świadczenia, o którym mowa w ustawie o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla.

Kluczowym skutkiem regulacji jest objęcie kwot świadczenia rekompensacyjnego zwolnieniem od podatku dochodowego. Oznacza to, że kwoty tego świadczenia nie są obciążone podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie wskazanego przepisu. Zwolnienie odnosi się do samego świadczenia rekompensacyjnego, a nie do innych przychodów lub świadczeń, których art. 52h nie wymienia.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na określeniu podatkowego sposobu traktowania tego świadczenia. Osoba, której przysługuje świadczenie na podstawie ustawy wskazanej w art. 52h, otrzymuje je w kwocie objętej ustawowym zwolnieniem od podatku dochodowego. Regulacja porządkuje więc zasady opodatkowania świadczenia i wyłącza je z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1971.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11.Art. 13.