Art. 1. Przedmiot i zakres ustawy

Ustawa określa zasady i sposób realizacji świadczenia rekompensacyjnego z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla oraz z tytułu zaprzestania pobierania bezpłatnego węgla w naturze lub w ekwiwalencie pieniężnym, zwanego dalej „rekompensatą”, przez osoby niebędące pracownikami przedsiębiorstwa górniczego.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa zakres przedmiotowy ustawy. Wskazuje, że dotyczy ona zasad i sposobu realizacji świadczenia rekompensacyjnego, czyli świadczenia związanego z utratą określonego uprawnienia albo z zaprzestaniem korzystania z niego. Ustawa nadaje temu świadczeniu nazwę „rekompensata”, którą posługuje się w dalszych regulacjach.

Przepis wymienia dwa tytuły, z których może wynikać rekompensata:

utratę prawa do bezpłatnego węgla,
zaprzestanie pobierania bezpłatnego węgla.

Drugi z tych przypadków obejmuje zarówno bezpłatny węgiel pobierany w naturze, jak i jego ekwiwalent pieniężny. Oznacza to, że przepis uwzględnia dwie formy realizacji prawa do bezpłatnego węgla, rzeczową oraz pieniężną, a zaprzestanie pobierania może odnosić się do każdej z nich.

Zakres podmiotowy ustawy został ograniczony do osób niebędących pracownikami przedsiębiorstwa górniczego. To właśnie ta cecha odróżnia osoby objęte regulacją od pracowników takiego przedsiębiorstwa. Przepis nie określa jeszcze wysokości rekompensaty, sposobu składania wniosku ani szczegółowych warunków jej przyznania. Przesądza natomiast, czego ma dotyczyć ustawa, jakie zdarzenia uzasadniają ustanowienie rekompensaty oraz do jakiej grupy osób odnosi się regulacja. W praktyce art. 1 wyznacza więc podstawowe ramy całej ustawy i znaczenie używanego w niej pojęcia „rekompensata”.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 29.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przedsiębiorstwa

rekompensaty pieniężne

Art. 2.