Art. 1. Zakres ustawy i zasady przyznawania świadczenia pieniężnego

Ustawa określa zasady, wysokość oraz tryb przyznawania świadczenia pieniężnego osobom zesłanym lub deportowanym przez władze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, zwanego dalej „świadczeniem pieniężnym”.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyznacza przedmiot całej ustawy. Stanowi, że regulacja dotyczy świadczenia pieniężnego dla osób zesłanych lub deportowanych przez władze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Jednocześnie wprowadza skróconą nazwę tego świadczenia, używaną w dalszych przepisach jako „świadczenie pieniężne”.

Zakres regulacji został określony w trzech podstawowych wymiarach:

zasady przyznawania świadczenia, czyli reguły, według których ma ono być przyznawane,
wysokość świadczenia, czyli jego wymiar pieniężny,
tryb przyznawania, czyli sposób postępowania prowadzący do jego przyznania.

Adresatami świadczenia są osoby, które zostały zesłane lub deportowane przez wskazane w przepisie władze. Przepis nie rozwija tych pojęć ani nie określa dodatkowych przesłanek, które trzeba spełnić, aby świadczenie otrzymać. Nie wskazuje także jego wysokości ani szczegółowego postępowania. Jego znaczenie polega na wyznaczeniu ram dalszej regulacji, obejmującej zarówno krąg osób, których dotyczy ustawa, jak i trzy najważniejsze elementy świadczenia: reguły jego przyznawania, wysokość oraz tryb postępowania. W praktyce art. 1 pozwala ustalić, czego dotyczy ustawa i jakie kwestie powinny zostać uregulowane w jej dalszych przepisach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1428.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

świadczenia pieniężne

deportowani

Art. 2.