Art. 133. Podwykonawstwo świadczeń opieki zdrowotnej

Świadczeniodawcy mogą zlecać podwykonawcom udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Funduszem, jeżeli umowa tak stanowi. Przepis art. 132 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 133.

Przepis określa, na jakich zasadach świadczeniodawca może powierzyć podwykonawcy udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Dopuszczalność takiego rozwiązania jest związana z umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartą z Funduszem. Świadczeniodawca może zlecić podwykonawcy udzielanie świadczeń tylko wtedy, gdy umowa zawarta z Funduszem przewiduje taką możliwość.

Oznacza to, że samo zawarcie umowy z Funduszem nie wystarcza do zlecenia świadczeń podwykonawcy. Konieczne jest, aby treść tej konkretnej umowy obejmowała odpowiednie postanowienie. Przepis nie wskazuje dodatkowych warunków dotyczących rodzaju podwykonawcy, zakresu zlecanych świadczeń ani formy takiego zlecenia. Reguluje natomiast podstawę dopuszczenia podwykonawcy do udzielania świadczeń w ramach umowy świadczeniodawcy z Funduszem.

Art. 133 przewiduje również odpowiednie stosowanie art. 132 ust. 3. Oznacza to, że regulacja zawarta w tym przepisie ma być stosowana do sytuacji opisanej w art. 133 z uwzględnieniem jej charakteru. Zakres tego odesłania wynika z art. 132 ust. 3, do którego przepis wyraźnie się odwołuje.

W praktyce art. 133 wyznacza więc granicę korzystania z podwykonawców: jest ono możliwe w ramach umowy z Funduszem, ale tylko w zakresie dopuszczonym przez tę umowę. Przepis wiąże zatem możliwość zlecania świadczeń nie z samą decyzją świadczeniodawcy, lecz z treścią umowy zawartej z Funduszem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1461.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 132c.Art. 134.