Art. 13. Ustalanie i zaokrąglanie kwoty jednorazowego odszkodowania

1. Do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji przyznającej odszkodowanie.

2. Kwotę jednorazowego odszkodowania lub jego zwiększenia zaokrągla się do pełnych złotych w górę.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa sposób ustalania wysokości jednorazowego odszkodowania oraz zasady zaokrąglania przyznanej kwoty. Jego znaczenie polega na wskazaniu, jakie wynagrodzenie należy uwzględnić przy obliczaniu świadczenia i jak przedstawić ostateczny wynik w decyzji.

Zgodnie z ust. 1 podstawą ustalenia wysokości odszkodowania jest przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji przyznającej odszkodowanie. Oznacza to, że dla określenia kwoty istotny jest stan obowiązujący właśnie w dniu wydania tej decyzji. Przepis wiąże więc ustalenie wysokości świadczenia z konkretnym momentem, wskazanym w decyzji przyznającej odszkodowanie.

Ust. 2 dotyczy zarówno kwoty jednorazowego odszkodowania, jak i kwoty jego zwiększenia. Każdą z tych kwot zaokrągla się do pełnych złotych w górę. Jeżeli wynik obliczenia nie jest wyrażony w pełnych złotych, kwota świadczenia lub zwiększenia zostaje podniesiona do najbliższej pełnej wartości wyrażonej w złotych. Przepis nie przewiduje odrębnych zasad zaokrąglania dla odszkodowania i dla jego zwiększenia, dlatego w obu przypadkach stosuje się tę samą regułę. Art. 13 porządkuje zatem dwa elementy rozliczenia świadczenia: moment, według którego przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie, oraz sposób zaokrąglenia ustalonej kwoty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 616.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.