Art. 43. Uznawanie certyfikatów i zaświadczeń z tłumaczeniem

Certyfikaty lub zaświadczenia wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej są uznawane, gdy posiadacz certyfikatu lub zaświadczenia dysponuje tłumaczeniem przysięgłym certyfikatu lub zaświadczenia na język polski.

Komentarz do Art. 43.

Przepis określa warunek uznawania certyfikatów i zaświadczeń wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Uznanie takich dokumentów jest możliwe wtedy, gdy ich posiadacz dysponuje tłumaczeniem przysięgłym certyfikatu lub zaświadczenia na język polski.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje dokumentów, czyli zarówno certyfikaty, jak i zaświadczenia. Decydujące znaczenie ma miejsce ich wydania oraz posiadanie odpowiedniego tłumaczenia. Dokument wydany w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej nie jest więc wskazany jako podlegający uznaniu bez dodatkowego wymogu językowego. Tłumaczenie musi być tłumaczeniem przysięgłym i obejmować dokument, którego uznanie ma nastąpić.

W praktyce przepis wiąże uznanie zagranicznego certyfikatu lub zaświadczenia z możliwością przedstawienia jego polskiej wersji sporządzonej przez tłumacza przysięgłego. Obowiązek ten dotyczy posiadacza dokumentu, ponieważ to on musi dysponować takim tłumaczeniem. Przepis nie różnicuje certyfikatów ani zaświadczeń ze względu na ich rodzaj, wskazuje natomiast jednoznacznie, że dokumenty pochodzące z innych państw członkowskich Unii Europejskiej są uznawane pod warunkiem spełnienia tego wymogu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 881.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 42.Art. 44.