Art. 1. Zakres regulacji, właściwość organów i sankcje

1. Ustawa określa postępowanie i właściwość organów w sprawach wykonywania obowiązków wynikających z:

1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (Dz. Urz. UE L 150 z 20.05.2014, str. 195, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 517/2014”;

2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz. Urz. UE L 286 z 31.10.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1005/2009”.

2. Ustawa reguluje:

1) obowiązki podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i usług związanych ze stosowaniem substancji zubożających warstwę ozonową lub fluorowanych gazów cieplarnianych oraz pozostałych fluorowanych gazów cieplarnianych, a także z obrotem tymi substancjami i gazami oraz produktami i urządzeniami zawierającymi te substancje lub gazy lub od nich uzależnionymi, oraz obowiązki podmiotów użytkujących produkty i urządzenia zawierające te substancje lub gazy lub od nich uzależnione,

2) zadania organów i jednostek właściwych w sprawach substancji zubożających warstwę ozonową oraz fluorowanych gazów cieplarnianych i pozostałych fluorowanych gazów cieplarnianych oraz zasady postępowania z produktami i urządzeniami, zawierającymi te substancje lub gazy lub od nich uzależnionymi

w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniami, o których mowa w ust. 1;

3) sankcje za naruszenie przepisów dotyczących substancji zubożających warstwę ozonową i fluorowanych gazów cieplarnianych, pozostałych fluorowanych gazów cieplarnianych oraz produktów i urządzeń, zawierających te substancje lub gazy lub od nich uzależnionych.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa zakres przedmiotowy ustawy oraz wskazuje, jaką rolę pełni ona wobec dwóch aktów prawa Unii Europejskiej: rozporządzenia (UE) nr 517/2014 dotyczącego fluorowanych gazów cieplarnianych oraz rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 dotyczącego substancji zubożających warstwę ozonową. Ustawa reguluje postępowanie i właściwość organów w sprawach wykonywania obowiązków wynikających z tych rozporządzeń.

W ust. 2 wskazano trzy główne obszary regulacji. Obejmują one:

obowiązki podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji, usług i obrotu substancjami lub gazami, a także produktami i urządzeniami, które je zawierają albo są od nich uzależnione;
obowiązki podmiotów użytkujących takie produkty i urządzenia;
zadania właściwych organów i jednostek oraz zasady postępowania z produktami i urządzeniami zawierającymi wskazane substancje lub gazy albo od nich uzależnionymi.

Krajowe przepisy dotyczące zadań organów, zasad postępowania oraz obowiązków podmiotów znajdują zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniach wskazanych w ust. 1. Oznacza to, że art. 1 wyznacza granicę między regulacją unijną a rozwiązaniami zawartymi w ustawie. Przepis obejmuje zarówno substancje zubożające warstwę ozonową, jak i fluorowane gazy cieplarniane oraz pozostałe fluorowane gazy cieplarniane. Ustawa przewiduje także sankcje za naruszenie przepisów odnoszących się do tych substancji, gazów oraz związanych z nimi produktów i urządzeń. W praktyce art. 1 identyfikuje podmioty objęte ustawą, zakres działań organów oraz rodzaje zachowań, których naruszenie może prowadzić do odpowiedzialności przewidzianej w dalszych przepisach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 881.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.