Art. 93. Nieuwzględnianie zmniejszenia uposażenia w podstawie wymiaru

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru należności, o których mowa w art. 67 ust. 15 pkt 1, 4, 5a i 6 oraz art. 82 ust. 1.

Komentarz do Art. 93.

Przepis określa sposób ustalania podstawy wymiaru określonych należności w sytuacji, gdy uposażenie funkcjonariusza zostało zmniejszone z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim. Chodzi o zmniejszenie uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za okres takiej nieobecności.

Zgodnie z art. 93 wskazane zmniejszenie nie jest uwzględniane przy ustalaniu podstawy wymiaru należności, o których mowa w art. 67 ust. 15 pkt 1, 4, 5a i 6 oraz w art. 82 ust. 1. Przepis nie wymienia ani nie opisuje tych należności, lecz odsyła do konkretnych jednostek redakcyjnych ustawy, wyznaczając zakres zastosowania tej zasady.

Znaczenie regulacji polega na oddzieleniu skutku finansowego zwolnienia lekarskiego od podstawy wymiaru wskazanych należności. Sama obniżka uposażenia zasadniczego i stałych dodatków, przypadająca za okres zwolnienia lekarskiego, nie może pomniejszać tej podstawy. W praktyce przy jej ustalaniu pomija się właśnie tę część zmniejszenia, a nie całe uposażenie ani wszystkie składniki wynagrodzenia. Przepis odnosi się wyłącznie do zmniejszenia powstałego w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim i wyłącznie do należności wskazanych przez odesłanie do art. 67 ust. 15 pkt 1, 4, 5a i 6 oraz art. 82 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 729.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 92.Art. 93a.