Art. 66. Ustanie prawa do uposażenia

Prawo do uposażenia ustaje z ostatnim dniem miesiąca, w którym funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej:

1) został zwolniony ze służby;

2) zmarł albo zaginął;

3) otrzymał urlop bez prawa do uposażenia.

Komentarz do Art. 66.

Przepis określa moment ustania prawa funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej do uposażenia oraz wskazuje sytuacje, które prowadzą do zakończenia tego prawa. Zastosowano jedną regułę czasową dla wszystkich wymienionych przypadków: prawo do uposażenia ustaje z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło określone zdarzenie. Oznacza to, że przepis wiąże ustanie prawa nie bezpośrednio z dniem zwolnienia, śmierci, zaginięcia albo rozpoczęcia urlopu, lecz z końcem miesiąca, w którym takie zdarzenie miało miejsce.

Przepis wymienia trzy przesłanki:

zwolnienie funkcjonariusza ze służby,
śmierć albo zaginięcie funkcjonariusza,
otrzymanie urlopu bez prawa do uposażenia.

Każda z tych okoliczności jest samodzielną podstawą ustania prawa do uposażenia. W przypadku urlopu decydujące znaczenie ma jego charakter, ponieważ chodzi wyłącznie o urlop określony w przepisie jako „bez prawa do uposażenia”. Regulacja nie różnicuje terminu ustania prawa w zależności od rodzaju zdarzenia. Jej praktyczne znaczenie polega na wyraźnym określeniu końcowej daty prawa do uposażenia, co pozwala ustalić, do którego dnia miesiąca przepis wiąże to prawo z funkcjonariuszem w każdej z wymienionych sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 729.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 65.Art. 67.