Art. 59. Wymiar i zasady udzielania urlopu wypoczynkowego

1. Funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni roboczych.

2. (uchylony)

2a. Funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej w roku kalendarzowym, w którym został przyjęty do służby, uzyskuje prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem każdego miesiąca służby, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu wypoczynkowego. Prawo do kolejnych urlopów wypoczynkowych funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.

3. Wymiar urlopu wypoczynkowego ulega zwiększeniu do:

1) 30 dni roboczych – po osiągnięciu 15 lat służby;

2) 33 dni roboczych – po osiągnięciu 20 lat służby;

3) 36 dni roboczych – po osiągnięciu 25 lat służby.

3a. Wymiar urlopu wypoczynkowego funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej ulega proporcjonalnemu obniżeniu o 1/12 za każdy miesiąc trwania zawieszenia w czynnościach służbowych, chyba że funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej urlop ten wykorzystał w przysługującym mu wymiarze.

4. (uchylony)

5. Urlopu wypoczynkowego udziela się w dni, które są dla funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej dniami służby, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby, w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu służby tego funkcjonariusza w danym dniu.

6. Przy udzielaniu urlopu wypoczynkowego jeden dzień urlopu wypoczynkowego odpowiada 8 godzinom służby.

7. Udzielenie funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej urlopu wypoczynkowego w dniu służby, w wymiarze godzinowym odpowiadającym części dobowego wymiaru czasu służby, jest dopuszczalne jedynie w przypadku, gdy część urlopu wypoczynkowego pozostała do wykorzystania jest niższa niż pełny dobowy wymiar czasu służby tego funkcjonariusza w dniu, w którym ma być udzielony urlop wypoczynkowy.

Komentarz do Art. 59.

Przepis określa zasady korzystania przez funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej z corocznego, płatnego urlopu wypoczynkowego, w tym jego wymiar, nabywanie prawa do urlopu oraz sposób udzielania go w godzinach służby. Podstawowy wymiar urlopu wynosi 26 dni roboczych.

W roku kalendarzowym, w którym funkcjonariusz został przyjęty do służby, prawo do urlopu powstaje z upływem każdego miesiąca służby. Za każdy taki miesiąc przysługuje 1/12 rocznego wymiaru urlopu. W kolejnych latach kalendarzowych funkcjonariusz nabywa prawo do kolejnych urlopów. Wymiar urlopu zwiększa się wraz ze stażem służby: do 30 dni roboczych po osiągnięciu 15 lat służby, do 33 dni po osiągnięciu 20 lat oraz do 36 dni po osiągnięciu 25 lat służby.

Szczególna zasada dotyczy zawieszenia w czynnościach służbowych. Za każdy miesiąc trwania zawieszenia wymiar urlopu ulega proporcjonalnemu obniżeniu o 1/12, chyba że funkcjonariusz wykorzystał już urlop w przysługującym mu wymiarze.

Urlopu udziela się w dniach, które zgodnie z rozkładem czasu służby są dla funkcjonariusza dniami służby. Rozliczenie odbywa się godzinowo, odpowiednio do dobowego wymiaru czasu służby w danym dniu, przy czym jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom służby. Urlop obejmujący tylko część dobowego wymiaru czasu służby jest dopuszczalny wyłącznie wtedy, gdy pozostała do wykorzystania część urlopu jest mniejsza niż pełny dobowy wymiar czasu służby w tym dniu. Przepis wskazuje więc zarówno wymiar uprawnienia, jak i techniczne zasady jego rozliczania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 729.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 58.Art. 59a.