Art. 13. Informowanie o czynnościach służbowych i ujęciu osoby

1. Funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej, przystępując do czynności służbowych, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–4b, jest obowiązany:

1) podać stopień oraz imię i nazwisko;

2) podać podstawę prawną oraz przyczynę podjęcia czynności służbowej.

2. W przypadku realizacji czynności służbowych, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7, podanie informacji wskazanych w ust. 1 następuje na żądanie osoby, wobec której czynność służbowa jest realizowana.

3. Funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy jego realizacja mogłaby spowodować bezpośrednie zagrożenie dla osób lub obiektów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub 2, podlegających ochronie Straży Marszałkowskiej.

4. Funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej o każdym przypadku ujęcia osoby jest obowiązany powiadomić swojego przełożonego.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa obowiązki funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej związane z informowaniem o podejmowanych czynnościach służbowych oraz z ujęciem osoby. Przy czynnościach, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1-4b, funkcjonariusz, przystępując do działania, powinien podać swój stopień, imię i nazwisko, a także podstawę prawną i przyczynę podjęcia czynności. Osoba, wobec której czynność jest wykonywana, uzyskuje więc informacje pozwalające ustalić, kto działa i z jakiego powodu.

Odmiennie uregulowano czynności wskazane w art. 12 ust. 1 pkt 7. W ich przypadku informacje wymienione w ust. 1 są podawane na żądanie osoby, wobec której czynność jest realizowana. Oznacza to, że obowiązek przekazania tych danych nie musi być wykonywany z inicjatywy funkcjonariusza przed rozpoczęciem czynności, lecz aktualizuje się po zgłoszeniu żądania.

Ustęp 3 przewiduje wyjątek od obowiązku określonego w ust. 1. Funkcjonariusz może odstąpić od podania wymaganych informacji, jeżeli ich ujawnienie mogłoby spowodować bezpośrednie zagrożenie dla osób lub obiektów podlegających ochronie Straży Marszałkowskiej, wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub 2. Wyjątek ten jest powiązany z konkretnym zagrożeniem i dotyczy bezpieczeństwa chronionych osób lub obiektów.

Ponadto każde ujęcie osoby wymaga powiadomienia przełożonego. Przepis łączy zatem obowiązek identyfikacji i wyjaśnienia przyczyny działania z możliwością odstąpienia od niego w sytuacji zagrożenia oraz z wewnętrznym obowiązkiem raportowania ujęcia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 729.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.