Art. 117. Przełożeni dyscyplinarni i prawo do obrony

1. Komendant Straży Marszałkowskiej jest przełożonym dyscyplinarnym w stosunku do funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej.

2. Szef Kancelarii Sejmu jest przełożonym dyscyplinarnym w stosunku do Komendanta Straży Marszałkowskiej i jego zastępców.

3. Prawo do obrony jest realizowane w szczególności przez powołanie obrońcy. Obrońcą może być funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej, pracownik Straży Marszałkowskiej, adwokat albo radca prawny.

Komentarz do Art. 117.

Przepis określa, kto pełni funkcję przełożonego dyscyplinarnego wobec poszczególnych osób w Straży Marszałkowskiej, a także wskazuje podstawową formę realizacji prawa do obrony.

Wobec funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej przełożonym dyscyplinarnym jest Komendant Straży Marszałkowskiej. Oznacza to, że przepis przypisuje Komendantowi kompetencję przełożonego dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy tej formacji. Jednocześnie Komendant oraz jego zastępcy podlegają dyscyplinarnie Szefowi Kancelarii Sejmu. Ustanowiona regulacja tworzy więc dwupoziomowy układ zależności: Komendant jest przełożonym funkcjonariuszy, natomiast Szef Kancelarii Sejmu jest przełożonym Komendanta i jego zastępców.

Przepis potwierdza również, że prawo do obrony jest realizowane w szczególności przez powołanie obrońcy. Nie ogranicza tej funkcji do jednej grupy zawodowej. Obrońcą może zostać funkcjonariusz Straży Marszałkowskiej, pracownik Straży Marszałkowskiej, adwokat albo radca prawny. W praktyce oznacza to, że osoba korzystająca z prawa do obrony może powołać obrońcę należącego do jednej z czterech wskazanych kategorii. Art. 117 łączy zatem określenie właściwości przełożonych dyscyplinarnych z wyraźnym wskazaniem dopuszczalnych obrońców.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 729.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 116.Art. 118.