Art. 29a. Czas pracy i odpoczynek strażnika

1. Obowiązki pracownicze strażnika powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie w ramach przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym.

2. Tygodniowy czas pracy strażnika, łącznie z pracą w godzinach nadliczbowych, nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym.

3. Strażnikowi przysługuje w każdym tygodniu nieprzerwany odpoczynek w wymiarze nie krótszym niż 35 godzin oraz nieprzerwany odpoczynek dobowy w wymiarze nie krótszym niż 11 godzin.

4. Przepisy ust. 1-3 nie dotyczą sytuacji, które wymagają podjęcia środków do ochrony życia lub zdrowia obywateli, a także bezpieczeństwa zbiorowości, w szczególności w związku z powszechnym zagrożeniem bezpieczeństwa publicznego, katastrofą, klęską żywiołową lub przestępstwem o charakterze terrorystycznym.

5. W zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych strażnikowi przysługuje w tym samym wymiarze, w okresie rozliczeniowym, czas wolny od pracy albo może mu zostać przyznany dodatek do wynagrodzenia.

6. W przypadku naruszenia prawa do odpoczynku, o którym mowa w ust. 3, w sytuacjach wskazanych w ust. 4 strażnikowi przysługuje, w okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku.

Komentarz do Art. 29a.

Przepis określa podstawowe zasady organizacji czasu pracy strażnika, obejmujące wymiar obowiązków, tygodniowy limit pracy, odpoczynki oraz rekompensatę za pracę w godzinach nadliczbowych. Obowiązki pracownicze powinny być zaplanowane tak, aby mogły zostać wykonane w ramach przeciętnie 40 godzin pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, rozliczanych w 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym.

Łączny tygodniowy czas pracy, obejmujący także godziny nadliczbowe, nie może w tym okresie przekraczać przeciętnie 48 godzin. Strażnikowi przysługuje ponadto w każdym tygodniu nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 35 godzin oraz nieprzerwany odpoczynek dobowy trwający co najmniej 11 godzin.

Te ograniczenia nie obowiązują w sytuacjach wymagających podjęcia środków w celu ochrony życia lub zdrowia obywateli albo bezpieczeństwa zbiorowości. Przepis wskazuje jako przykłady powszechne zagrożenie bezpieczeństwa publicznego, katastrofę, klęskę żywiołową i przestępstwo o charakterze terrorystycznym. Wyłączenie dotyczy zasad określonych w ust. 1-3, a więc także norm czasu pracy i minimalnych okresów odpoczynku.

Za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych strażnik otrzymuje, w tym samym wymiarze i w okresie rozliczeniowym, czas wolny od pracy albo może otrzymać dodatek do wynagrodzenia. Jeżeli w sytuacjach szczególnych doszło do naruszenia prawa do odpoczynku, strażnikowi przysługuje w okresie rozliczeniowym równoważny okres odpoczynku. Przepis łączy więc możliwość odstąpienia od zwykłych ograniczeń w sytuacjach zagrożenia z obowiązkiem późniejszej rekompensaty za utracony odpoczynek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 1763.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 29.Art. 29b.