Art. 43. Fundacje kościelnych osób prawnych

1. Kościelne osoby prawne mogą zakładać fundacje. Do fundacji tych stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach ze zmianami wynikającymi z przepisów ust. 2-5.

2. Przewidziane w przepisach o fundacjach uprawnienia właściwego ministra lub wojewody, w odniesieniu do fundacji, o których mowa w ust. 1, przysługują także kościelnej osobie prawnej będącej fundatorem lub wskazanej w statucie fundacji.

3. W razie stwierdzonych nieprawidłowości w zarządzaniu fundacją, właściwy minister lub wojewoda zwraca się do kościelnej osoby prawnej będącej fundatorem lub wskazanej w statucie fundacji o spowodowanie usunięcia nieprawidłowości, wyznaczając termin nie krótszy niż trzy miesiące. Po bezskutecznym upływie tego terminu można zastosować środki określone w przepisach o fundacjach.

4. W razie konieczności poddania fundacji zarządowi przymusowemu, w myśl przepisów o fundacjach, zarząd ten będzie sprawowała kościelna osoba prawna wyznaczona przez Święty Sobór Biskupów.

5. Jeżeli statut fundacji nie stanowi inaczej, w razie jej likwidacji:

1) do jej majątku znajdującego się w kraju stosuje się odpowiednio przepis art. 44;

2) o przeznaczeniu jej majątku znajdującego się za granicą zdecyduje Święty Sobór Biskupów.

Komentarz do Art. 43.

Przepis określa zasady tworzenia i funkcjonowania fundacji zakładanych przez kościelne osoby prawne. Do takich fundacji stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach, jednak z modyfikacjami wskazanymi w kolejnych ustępach.

Najważniejsza zmiana dotyczy uprawnień właściwego ministra lub wojewody. W odniesieniu do tych fundacji mogą je wykonywać również kościelna osoba prawna będąca fundatorem albo kościelna osoba prawna wskazana w statucie fundacji. Oznacza to, że statut może określać kościelny podmiot uprawniony do działania wobec fundacji.

Przepis ustanawia także szczególną procedurę w razie nieprawidłowości w zarządzaniu fundacją. Właściwy minister lub wojewoda zwraca się wówczas do odpowiedniej kościelnej osoby prawnej o spowodowanie usunięcia nieprawidłowości i wyznacza termin nie krótszy niż trzy miesiące. Dopiero po bezskutecznym upływie tego terminu można zastosować środki przewidziane w przepisach o fundacjach.

Jeżeli fundacja zostanie poddana zarządowi przymusowemu, zarząd ten sprawuje kościelna osoba prawna wyznaczona przez Święty Sobór Biskupów. Rozwiązanie to wskazuje podmiot odpowiedzialny za zarząd w szczególnej sytuacji, gdy konieczne jest zastosowanie tego środka.

Regulacja obejmuje również likwidację fundacji, chyba że statut stanowi inaczej. Do majątku znajdującego się w kraju stosuje się odpowiednio przepis art. 44, natomiast o przeznaczeniu majątku znajdującego się za granicą decyduje Święty Sobór Biskupów. Przepis łączy więc ogólne zasady dotyczące fundacji z udziałem kościelnych osób prawnych w ich nadzorze, zarządzie przymusowym i likwidacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 544.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 42.Art. 44.