Art. 29. Zrzeszanie się wiernych

1. Osobom należącym do Kościoła zapewnia się swobodę zrzeszania w celu realizacji zadań wynikających z misji Kościoła.

2. Prawo określone w ust. 1 jest wykonywane w ramach:

1) bractw wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10 i 11 oraz organizacji kościelnych, do których nie stosuje się prawa o stowarzyszeniach;

2) bractw prawosławnych.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa sposób realizacji prawa osób należących do Kościoła do swobodnego zrzeszania się. Celem takiego zrzeszania jest wykonywanie zadań wynikających z misji Kościoła. Oznacza to, że regulacja łączy możliwość tworzenia lub uczestniczenia w określonych wspólnotach organizacyjnych z działalnością służącą realizacji tej misji.

Ustęp 1 ustanawia ogólną zasadę swobody zrzeszania się dla osób należących do Kościoła. Ustęp 2 wskazuje natomiast ramy, w których prawo to jest wykonywane. Należą do nich:

bractwa wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 10 i 11,
organizacje kościelne, do których nie stosuje się prawa o stowarzyszeniach,
bractwa prawosławne.

Przepis nie opisuje szczegółowo zasad działania tych podmiotów ani nie określa ich zadań. Wskazuje jedynie, że korzystanie ze swobody zrzeszania się odbywa się w wymienionych formach. Znaczenie praktyczne regulacji polega więc na wyznaczeniu organizacyjnych ram aktywności osób należących do Kościoła. Jednocześnie przepis rozróżnia bractwa, organizacje kościelne oraz bractwa prawosławne, a przy organizacjach kościelnych wyraźnie zaznacza, że chodzi o te, do których nie stosuje się prawa o stowarzyszeniach. Odesłanie do art. 6 ust. 1 pkt 10 i 11 pozwala ustalić, które bractwa zostały objęte wskazaniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 544.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.