Art. 33. Przejście majątku kościelnej osoby prawnej

W razie zniesienia kościelnej osoby prawnej, jej majątek przechodzi na własność Kościoła jako całości.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa skutek zniesienia kościelnej osoby prawnej w zakresie należącego do niej majątku. Jeżeli taka osoba prawna zostanie zniesiona, jej majątek przechodzi na własność Kościoła jako całości. Oznacza to, że ustawa wskazuje zarówno zdarzenie uruchamiające ten skutek, jak i podmiot, na którego rzecz następuje przejście własności.

Kluczową przesłanką jest zniesienie kościelnej osoby prawnej. Dopiero w razie wystąpienia tego zdarzenia znajduje zastosowanie reguła dotycząca majątku. Przepis nie różnicuje składników majątkowych ani nie uzależnia przejścia własności od ich rodzaju, dlatego odnosi się do majątku tej osoby prawnej jako całości. Nie przewiduje też przejścia majątku na inną kościelną osobę prawną, lecz na „Kościół jako całość”.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym określeniu losu majątku po zniesieniu kościelnej osoby prawnej. Majątek nie pozostaje przy zniesionej osobie prawnej, ponieważ ta przestaje istnieć w zakresie objętym zniesieniem, lecz staje się własnością Kościoła jako całości. Przepis nie opisuje natomiast trybu zniesienia kościelnej osoby prawnej ani czynności związanych z przejęciem majątku. Reguluje wyłącznie zasadę dotyczącą przejścia własności w następstwie zniesienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 13.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.