Art. 31. Zbiórki ofiar kościelnych

1. Kościelne osoby prawne mają prawo do zbierania ofiar na cele religijne, kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, naukową, oświatowo-wychowawczą oraz na utrzymanie duchownych i ich rodzin, a także komisji działających przy tych kościelnych osobach prawnych.

2. Zbiórki wymienione w ust. 1 nie wymagają zgłoszenia, jeżeli odbywają się w obrębie terenów kościelnych, kaplic oraz w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych, w sposób tradycyjnie ustalony.

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa, kto może organizować zbieranie ofiar oraz na jakie cele mogą być one przeznaczane. Uprawnienie to przysługuje kościelnym osobom prawnym. Obejmuje ono zbiórki na cele religijne, kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, działalność naukową i oświatowo-wychowawczą, a także na utrzymanie duchownych i ich rodzin. Ofiary mogą również służyć utrzymaniu komisji działających przy tych kościelnych osobach prawnych.

Ustęp 1 wskazuje zarówno podmioty uprawnione, jak i katalog celów, na które mogą być zbierane ofiary. Nie chodzi więc o dowolną zbiórkę prowadzoną przez dowolny podmiot, lecz o działalność kościelnych osób prawnych mieszczącą się w wymienionych obszarach.

Ustęp 2 wprowadza szczególną zasadę dotyczącą zgłaszania takich zbiórek. Zbiórki, o których mowa w ust. 1, nie wymagają zgłoszenia, jeżeli łącznie spełniają wskazane warunki. Muszą odbywać się w obrębie terenów kościelnych albo kaplic, a także w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych oraz w sposób tradycyjnie ustalony. Przepis wiąże zatem brak obowiązku zgłoszenia nie tylko z miejscem zbiórki, lecz także z jej okolicznościami i sposobem przeprowadzenia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozdzieleniu dwóch kwestii: samego prawa do zbierania ofiar oraz zasad, na jakich określone zbiórki mogą odbywać się bez zgłoszenia. Spełnienie warunków określonych w ust. 2 pozwala objąć zbiórkę tym uproszczeniem. Przepis nie rozszerza jednak tego rozwiązania na zbiórki prowadzone poza wskazanymi miejscami, okolicznościami lub ustalonym tradycyjnie sposobem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 13.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30.Art. 32.