Art. 29. Fundacje kościelnych osób prawnych

1. Kościelne osoby prawne mogą zakładać fundacje. Do fundacji tych stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach, ze zmianami wynikającymi z przepisów ust. 2-5.

2. Niezależnie od nadzoru państwowego, nadzór nad działalnością fundacji sprawuje kościelna osoba prawna będąca fundatorem lub wskazana w statucie fundacji.

3. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zarządzaniu fundacją, właściwy organ państwowy zwraca się do kościelnej osoby prawnej sprawującej nadzór nad fundacją, wyznaczając termin nie krótszy niż 3 miesiące na spowodowanie usunięcia nieprawidłowości. Po bezskutecznym upływie tego terminu można zastosować środki określone w przepisach o fundacjach.

4. W razie konieczności poddania fundacji zarządowi przymusowemu, w myśl przepisów o fundacjach, zarząd ten będzie sprawowała kościelna osoba prawna wyznaczona przez Radę Kościoła.

5. Jeżeli statut fundacji nie stanowi inaczej, w razie jej likwidacji, o przeznaczeniu jej majątku zadecyduje Rada Kościoła.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa zasady tworzenia i nadzorowania fundacji zakładanych przez kościelne osoby prawne. Przyjmuje, że takie osoby mogą ustanawiać fundacje, a podstawą ich działania są ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach, z uwzględnieniem szczególnych rozwiązań przewidzianych w art. 29 ust. 2-5.

Najważniejszą cechą tych regulacji jest ustanowienie podwójnego nadzoru. Oprócz nadzoru państwowego działalność fundacji kontroluje kościelna osoba prawna będąca fundatorem albo wskazana w statucie fundacji. Jeżeli właściwy organ państwowy stwierdzi nieprawidłowości w zarządzaniu, powinien zwrócić się do kościelnej osoby prawnej sprawującej nadzór i wyznaczyć termin na ich usunięcie. Termin ten nie może być krótszy niż 3 miesiące. Dopiero bezskuteczny upływ tego terminu pozwala zastosować środki przewidziane w przepisach o fundacjach.

Przepis reguluje także sytuację ustanowienia zarządu przymusowego. Jeżeli jest to konieczne na podstawie przepisów o fundacjach, zarząd ten sprawuje kościelna osoba prawna wyznaczona przez Radę Kościoła. Odrębnie uregulowano przeznaczenie majątku po likwidacji fundacji. Jeżeli statut nie zawiera w tej sprawie innych postanowień, decyzję podejmuje Rada Kościoła. W praktyce oznacza to zachowanie szczególnej roli struktur kościelnych zarówno w bieżącym nadzorze, jak i w reagowaniu na nieprawidłowości oraz rozstrzyganiu o majątku likwidowanej fundacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 47.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.