Art. 16. Praktyki religijne dzieci i młodzieży

1. Dzieciom i młodzieży przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, w sanatoriach, prewentoriach i szpitalach zapewnia się prawo do udziału w nabożeństwach, uczestniczenia w nauczaniu kościelnym i wykonywania praktyk religijnych właściwych dla wyznania polskokatolickiego.

2. Dzieciom i młodzieży korzystającym z zorganizowanych form wypoczynku wakacyjnego zapewnia się prawo uczestniczenia w nabożeństwach i wykonywania innych praktyk religijnych.

3. Minister Edukacji Narodowej oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Kościołem, w drodze rozporządzenia, określą zasady organizowania nabożeństw, katechizacji i wykonywania innych praktyk religijnych właściwych dla wyznania polskokatolickiego dzieciom i młodzieży przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, sanatoriach, prewentoriach i szpitalach oraz korzystającym z zorganizowanego wypoczynku.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa prawa dzieci i młodzieży do udziału w życiu religijnym podczas pobytu w określonych placówkach oraz podczas zorganizowanego wypoczynku wakacyjnego. Obejmuje osoby przebywające w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, sanatoriach, prewentoriach i szpitalach, a także dzieci i młodzież korzystające z zorganizowanych form wypoczynku wakacyjnego.

W przypadku pobytu w placówkach, sanatoriach, prewentoriach i szpitalach zapewnia się prawo do trzech rodzajów aktywności: udziału w nabożeństwach, uczestniczenia w nauczaniu kościelnym oraz wykonywania praktyk religijnych właściwych dla wyznania polskokatolickiego. Przepis wskazuje więc zarówno na udział w obrzędach, jak i na możliwość korzystania z nauczania oraz praktyk religijnych związanych z tym wyznaniem.

Osobom korzystającym z zorganizowanego wypoczynku wakacyjnego zapewnia się prawo uczestniczenia w nabożeństwach i wykonywania innych praktyk religijnych. W tym zakresie przepis nie wymienia nauczania kościelnego jako odrębnego elementu.

Szczegółowe zasady organizowania nabożeństw, katechizacji i innych praktyk religijnych mają określić, w drodze rozporządzenia, Minister Edukacji Narodowej oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, działając w porozumieniu z Kościołem. Regulacja wykonawcza ma dotyczyć zarówno osób przebywających w wymienionych placówkach i zakładach, jak i dzieci oraz młodzieży korzystających z zorganizowanego wypoczynku. Praktyczne znaczenie przepisu polega na ustanowieniu prawa do aktywności religijnej w czasie pobytu w tych miejscach oraz na wskazaniu trybu ustalenia zasad jej organizowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 51.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.