Art. 25. Zwolnienia celne

Zwalnia się z należności celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze oraz towary o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele kultu, przywożone dla Kościoła i jego osób prawnych, w granicach i na warunkach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz. Urz. UE L 324 z 10.12.2009, str. 23).

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa zakres zwolnienia z należności celnych przywozowych dla towarów przywożonych dla Kościoła i jego osób prawnych. Zwolnienie dotyczy dwóch zasadniczych grup towarów:

towarów przeznaczonych na cele charytatywno-opiekuńcze oraz oświatowo-wychowawcze,
towarów o charakterze kulturalnym, jeżeli są przeznaczone na cele kultu.

Decydujące znaczenie ma więc zarówno przeznaczenie towaru, jak i jego związek z działalnością wskazaną w przepisie. Nie każde towary przywożone dla Kościoła lub jego osób prawnych korzystają ze zwolnienia. Towary o charakterze kulturalnym muszą być dodatkowo przeznaczone na cele kultu, natomiast towary z pierwszej grupy muszą służyć celom charytatywno-opiekuńczym albo oświatowo-wychowawczym.

Zwolnienie nie ma charakteru bezwarunkowego. Przepis odsyła do granic i warunków określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającym wspólnotowy system zwolnień celnych. Oznacza to, że ocena, czy konkretny przywóz mieści się w zwolnieniu, wymaga uwzględnienia nie tylko rodzaju i przeznaczenia towaru, lecz także ograniczeń oraz warunków wynikających z tego rozporządzenia. W praktyce przepis tworzy podstawę do niepobierania należności celnych przywozowych przy imporcie towarów spełniających wskazane kryteria, w zakresie przewidzianym w przywołanych regulacjach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 8.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.