Art. 32. Fundacje kościelne

1. Do fundacji kościelnych stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Niezależnie od nadzoru państwowego, nadzór nad działalnością fundacji sprawuje kościelna osoba prawna będąca fundatorem lub wskazana w statucie fundacji.

3. Jeżeli statut fundacji nie stanowi inaczej, majątek pozostały po jej likwidacji przechodzi na Kościół jako całość.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa podstawowe zasady funkcjonowania fundacji kościelnych, wskazując, jakie regulacje mają do nich zastosowanie oraz kto sprawuje nad nimi nadzór. Co do zasady fundacje te podlegają ogólnie obowiązującym przepisom o fundacjach. Zasada ta jest jednak ograniczona przez szczególne rozwiązania dotyczące nadzoru i majątku fundacji po jej likwidacji.

Nad działalnością fundacji sprawuje nadzór nie tylko państwo. Niezależnie od nadzoru państwowego wykonuje go również kościelna osoba prawna. Może nią być osoba prawna będąca fundatorem albo osoba prawna wskazana w statucie fundacji. Oznacza to, że statut może określać kościelny podmiot właściwy do sprawowania tego nadzoru, jeżeli nie jest nim sam fundator.

Przepis reguluje także los majątku pozostałego po likwidacji fundacji. Jeżeli statut nie zawiera odmiennego postanowienia, majątek ten przechodzi na Kościół jako całość. Rozwiązanie to działa więc jako reguła obowiązująca w braku odpowiednich postanowień statutu. Statut może przewidywać inne rozstrzygnięcie dotyczące pozostałego majątku.

W praktyce przepis łączy stosowanie ogólnych zasad dotyczących fundacji z odrębnością wynikającą z kościelnego charakteru fundacji. Kluczowe znaczenie mają tu dwa elementy: współistnienie nadzoru państwowego i kościelnego oraz ustawowe określenie przeznaczenia majątku likwidowanej fundacji, z możliwością odmiennego uregulowania tej kwestii w statucie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 85.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.