Art. 1. Stosunek Państwa do Kościoła

1. Ustawa określa stosunek Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „Kościołem”, oraz jego sytuację prawną i majątkową.

2. W sprawach odnoszących się do Kościoła, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

3. Wszelkie zmiany niniejszej ustawy wymagają uprzedniej opinii Rady Kościoła.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa podstawowy zakres ustawy dotyczącej Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje ona zarówno relacje między Państwem a Kościołem, jak i jego sytuację prawną oraz majątkową. Ustawa posługuje się przy tym skróconym określeniem „Kościół”, które odnosi się do wskazanej wspólnoty.

Istotne znaczenie ma również reguła dotycząca spraw pominiętych w ustawie. Jeżeli dana kwestia odnosi się do Kościoła, ale nie została uregulowana w tym akcie, zastosowanie znajdują powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Oznacza to, że brak szczególnej regulacji w ustawie nie pozostawia takiej sprawy bez podstawy prawnej, lecz odsyła do ogólnych norm obowiązujących w państwie.

Przepis wprowadza ponadto szczególny wymóg przy zmianie ustawy. Każda jej zmiana wymaga uprzedniej opinii Rady Kościoła. Opinia ta powinna więc zostać uzyskana przed dokonaniem zmiany, a nie dopiero po jej przyjęciu. Z treści przepisu wynika obowiązek zasięgnięcia opinii, bez wskazania, że jej treść wiąże podmiot dokonujący zmiany. W praktyce artykuł wyznacza ramy dalszego stosowania ustawy i podkreśla udział Rady Kościoła w procesie jej modyfikowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 85.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.