Art. 11. Zwolnienia od pracy i nauki

1. Wierni Kościoła mają prawo do zwolnień od pracy i nauki na czas obejmujący następujące święta religijne niebędące dniami ustawowo wolnymi od pracy:

1) Wielki Piątek - jako pamiątka śmierci Jezusa Chrystusa;

2) Święto Wniebowstąpienia Pańskiego.

2. Zwolnienie od pracy lub nauki, w odniesieniu do świąt religijnych, o których mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych powszechnie obowiązującymi przepisami prawa.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa uprawnienie wiernych Kościoła Chrześcijan Baptystów do zwolnienia od pracy lub nauki w związku z określonymi świętami religijnymi. Dotyczy ono świąt, które nie są dniami ustawowo wolnymi od pracy, a więc przepis wyraźnie odróżnia je od świąt objętych ogólnymi regulacjami dotyczącymi dni wolnych.

W ust. 1 wskazano dwa święta objęte tym uprawnieniem. Pierwszym jest Wielki Piątek, opisany jako pamiątka śmierci Jezusa Chrystusa. Drugim jest Święto Wniebowstąpienia Pańskiego. Prawo obejmuje czas przypadający na te święta i może dotyczyć zarówno wykonywania pracy, jak i udziału w nauce.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu podstawy do nieobecności wiernego w pracy albo w miejscu nauki z powodu obchodzenia wskazanego święta religijnego. Sam przepis nie określa szczegółowego sposobu zgłaszania ani rozliczania takiego zwolnienia. Zgodnie z ust. 2 zwolnienie następuje na zasadach określonych powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Oznacza to, że szczegółowe kwestie związane z realizacją uprawnienia, w tym sposób jego udzielania, nie wynikają bezpośrednio z art. 11, lecz z regulacji mających zastosowanie do zwolnień od pracy lub nauki. Przepis wyznacza więc przede wszystkim krąg uprawnionych, katalog dwóch świąt oraz ogólną podstawę korzystania ze zwolnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1874.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10a.Art. 12.