Art. 9. Kult i posługi religijne

1. Organizowanie i sprawowanie kultu publicznego oraz udzielanie posług religijnych podlega gminom żydowskim zgodnie z prawem wewnętrznym.

2. W celu realizacji prawa do sprawowania obrzędów i czynności rytualnych związanych z kultem religijnym, gminy żydowskie dbają o zaopatrzenie w koszerną żywność, o stołówki i łaźnie rytualne oraz o ubój rytualny.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa zadania gmin żydowskich związane z organizowaniem życia religijnego oraz zapewnieniem warunków do wykonywania obrzędów i czynności rytualnych. W ust. 1 wskazano, że organizowanie i sprawowanie kultu publicznego, a także udzielanie posług religijnych, podlega gminom żydowskim. Działania te mają być prowadzone zgodnie z prawem wewnętrznym, co oznacza, że przepis wiąże wykonywanie tych zadań z regulacjami obowiązującymi w ramach gmin żydowskich.

Ust. 2 odnosi się do realizacji prawa do sprawowania obrzędów i czynności rytualnych związanych z kultem religijnym. W tym zakresie gminy żydowskie mają dbać o kilka konkretnie wskazanych elementów. Należą do nich zaopatrzenie w koszerną żywność, prowadzenie stołówek i łaźni rytualnych oraz zapewnienie uboju rytualnego. Wyliczenie pokazuje, że obowiązki gmin obejmują zarówno organizację kultu i posług religijnych, jak i zaplecze potrzebne do praktykowania religii.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na przypisaniu gminom żydowskim odpowiedzialności za te obszary działalności. Obejmuje ona bezpośrednie sprawowanie kultu publicznego i udzielanie posług, a także troskę o dostępność określonych form żywności, miejsc oraz czynności związanych z obrzędami. Przepis łączy więc sferę organizacyjną z zapewnieniem warunków niezbędnych do wykonywania praktyk religijnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 1798.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 9a.