Art. 29. Nabycie własności nieruchomości

1. Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu gmin żydowskich lub Związku Gmin stają się z mocy prawa ich własnością.

2. Stwierdzenie przejścia własności nieruchomości lub ich części, o których mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji właściwego miejscowo wojewody, wydanej na wniosek gminy żydowskiej lub Związku Gmin.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa sposób uregulowania własności nieruchomości lub ich części, które w dniu wejścia w życie ustawy pozostawały we władaniu gmin żydowskich albo Związku Gmin. Jego podstawowym skutkiem jest przejście własności z mocy prawa na podmiot, który władał daną nieruchomością lub jej częścią. Oznacza to, że ust. 1 wiąże skutek własnościowy z dwoma elementami: władaniem nieruchomością w określonym dniu oraz tym, że władającym była gmina żydowska lub Związek Gmin.

Regulacja obejmuje zarówno całe nieruchomości, jak i ich części. Nie ustanawia przy tym odrębnych zasad dla tych dwóch kategorii, lecz przewiduje, że w obu przypadkach mogą one stać się własnością właściwego podmiotu z mocy prawa. Ust. 2 dotyczy formalnego stwierdzenia tego przejścia. Następuje ono w drodze decyzji właściwego miejscowo wojewody, wydanej na wniosek gminy żydowskiej lub Związku Gmin.

W praktyce przepis rozdziela więc dwa elementy procedury. Najpierw, przy spełnieniu przesłanki władania w dniu wejścia w życie ustawy, powstaje skutek w postaci przejścia własności. Następnie właściwy wojewoda wydaje decyzję stwierdzającą ten fakt, ale może to zrobić tylko na wniosek uprawnionego podmiotu. Decyzja ma zatem wskazywać przejście własności nieruchomości lub jej części, którego podstawę stanowi ust. 1, oraz zapewniać formalne potwierdzenie tego stanu w postępowaniu przed organem właściwym miejscowo.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 1798.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.