Art. 26. Termin wejścia ustawy w życie i wyjątki

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że art. 4, 10, 11 i 24 wchodzą w życie z mocą od dnia 6 lipca 1997 r.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa moment rozpoczęcia obowiązywania ustawy oraz wprowadza szczególną zasadę dla wybranych jej regulacji. Co do zasady ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, co oznacza, że nie przewidziano dla niej odrębnego okresu oczekiwania między ogłoszeniem a rozpoczęciem obowiązywania. Skutek prawny jest więc związany bezpośrednio z dniem ogłoszenia ustawy.

Wyjątek dotyczy art. 4, 10, 11 i 24. Te przepisy wchodzą w życie z mocą od dnia 6 lipca, a zatem ich obowiązywanie zostało określone w odniesieniu do dnia wcześniejszego niż dzień ogłoszenia ustawy. Przepis rozdziela tym samym dwa zakresy czasowe: ogólną zasadę wejścia w życie całej ustawy oraz szczególne unormowanie odnoszące się wyłącznie do czterech wskazanych artykułów.

Znaczenie praktyczne art. 26 polega na tym, że pozwala ustalić, od kiedy należy stosować poszczególne rozwiązania ustawy. Dla większości regulacji punktem odniesienia jest dzień ogłoszenia. W przypadku art. 4, 10, 11 i 24 punktem tym jest natomiast dzień 6 lipca. Przepis nie określa innych wyjątków ani dodatkowych warunków wejścia ustawy w życie, dlatego jego treść wyznacza dwa wskazane momenty rozpoczęcia obowiązywania, zależnie od tego, którego przepisu ustawy dotyczy ocena.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 491.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.