Art. 15. Czynności weterynaryjne w razie zagrożenia epizootycznego lub epidemicznego

1. Wojewoda, w razie zagrożenia epizootycznego lub epidemicznego, może:

1) nakazywać lekarzom weterynarii wykonywanie czynności koniecznych do likwidacji zagrożenia,

2) wyznaczyć osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje do wykonywania niektórych czynności pomocniczych

określając rodzaj i zakres czynności do wykonania.

2. Wykonanie czynności, o których mowa w ust. 1, jest odpłatne i nie jest zatrudnieniem w rozumieniu Kodeksu pracy.

Komentarz do Art. 15.

Przepis określa szczególne uprawnienia wojewody na wypadek zagrożenia epizootycznego lub epidemicznego. W takiej sytuacji wojewoda może podejmować dwa rodzaje działań. Po pierwsze, może nakazywać lekarzom weterynarii wykonywanie czynności koniecznych do likwidacji zagrożenia. Po drugie, może wyznaczać osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje do wykonywania niektórych czynności pomocniczych. W odniesieniu do tych osób wojewoda określa jednocześnie rodzaj i zakres czynności, które mają zostać wykonane.

Użycie sformułowania „może” wskazuje, że przepis przyznaje wojewodzie uprawnienie do podjęcia takich działań, gdy wystąpi zagrożenie wskazane w regulacji. Zakres nakładanych obowiązków powinien pozostawać związany z likwidacją tego zagrożenia, a w przypadku czynności pomocniczych musi być określony przez wskazanie ich rodzaju i zakresu.

Istotną konsekwencją przepisu jest odpłatność wykonywanych czynności. Dotyczy ona czynności, o których mowa w ust. 1, a więc zarówno działań nakazywanych lekarzom weterynarii, jak i czynności pomocniczych wykonywanych przez wyznaczone osoby. Jednocześnie ustawa wyraźnie przesądza, że wykonanie tych czynności nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu Kodeksu pracy. Oznacza to, że przepis rozdziela obowiązek wykonania określonych działań i ich odpłatność od stosunku zatrudnienia. Mechanizm ten pozwala wojewodzie skierować do działań osoby o odpowiednich kwalifikacjach bez tworzenia na tej podstawie zatrudnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 491.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16.