Art. 9. Utrata stopnia górniczego wskutek pozbawienia praw publicznych

Utrata stopnia górniczego następuje w przypadku prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa jedną, wyraźnie wskazaną przesłankę utraty stopnia górniczego. Następuje ona w razie prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych. Oznacza to, że utrata stopnia jest powiązana nie z samym prowadzeniem postępowania ani z nieprawomocnym rozstrzygnięciem, lecz z orzeczeniem, które uzyskało prawomocność. Kluczowe znaczenie mają więc dwa elementy: treść orzeczenia, które musi dotyczyć pozbawienia praw publicznych, oraz jego prawomocny charakter.

Sformułowanie „następuje” wskazuje, że wystąpienie opisanej sytuacji prowadzi do utraty stopnia górniczego. Przepis nie uzależnia tego skutku od dodatkowej decyzji, oceny innych okoliczności ani od rodzaju stopnia górniczego. Nie wskazuje również innych przyczyn utraty stopnia, dlatego w ramach tej regulacji znaczenie ma wyłącznie prawomocne orzeczenie pozbawienia praw publicznych.

W praktyce przepis łączy status stopnia górniczego z utrzymaniem określonej sytuacji prawnej osoby. Jeżeli zapadnie prawomocne orzeczenie o pozbawieniu praw publicznych, jego skutkiem jest utrata posiadanego stopnia górniczego. Normę można więc odczytywać jako prostą regułę: prawomocne pozbawienie praw publicznych powoduje utratę stopnia górniczego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 449.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.