Art. 4. Wykształcenie i kwalifikacje wymagane do stopni górniczych

1. Stopnie generalnego dyrektora górniczego i dyrektora górniczego mogą być nadawane osobom posiadającym wyższe wykształcenie.

2. Stopnie inżyniera górniczego mogą być nadawane osobom posiadającym wyższe wykształcenie.

3. Stopnie technika górniczego mogą być nadawane osobom posiadającym wykształcenie średnie lub średnie branżowe.

4. Stopnie górnika mogą być nadawane osobom posiadającym kwalifikacje górnicze.

Komentarz do Art. 4.

Art. 4 określa wymagania dotyczące wykształcenia lub kwalifikacji, które muszą spełniać osoby, którym mogą być nadawane poszczególne stopnie górnicze. Przepis różnicuje te wymagania w zależności od rodzaju stopnia.

Wyższe wykształcenie jest wymagane przy nadawaniu stopnia generalnego dyrektora górniczego, dyrektora górniczego oraz inżyniera górniczego. Oznacza to, że w odniesieniu do tych stopni podstawą ich nadania może być wyłącznie posiadanie wyższego wykształcenia.

W przypadku stopnia technika górniczego przepis dopuszcza dwie ścieżki wykształcenia, średnie albo średnie branżowe. Wymóg ten został więc określony odmiennie niż przy stopniach związanych z wyższym wykształceniem.

Dla stopnia górnika przepis nie wskazuje poziomu wykształcenia. Wymaga natomiast posiadania kwalifikacji górniczych. Tym samym art. 4 wiąże możliwość nadania tego stopnia z konkretnymi kwalifikacjami, a nie z rodzajem ukończonego wykształcenia.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na przypisaniu każdemu z wymienionych stopni określonego warunku formalnego. Sam przepis nie opisuje procedury nadawania stopni ani nie wskazuje organu uprawnionego do ich nadawania. Ustala jedynie, jakie wykształcenie lub kwalifikacje są wymagane w odniesieniu do poszczególnych kategorii stopni. Integralnym elementem regulacji jest sformułowanie, że stopnie „mogą być nadawane”, dlatego art. 4 określa warunki odnoszące się do osób ubiegających się o stopień, ale nie przedstawia pełnych zasad podejmowania decyzji o jego nadaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 449.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.