Art. 37. Odpowiednie stosowanie przepisów wobec sędziego w stanie spoczynku

Do sędziego Trybunału w stanie spoczynku przepisy art. 11 ust. 1 i 2, art. 12, art. 18a oraz art. 20–23 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 37.

Przepis określa zakres regulacji odnoszących się do sędziego Trybunału Konstytucyjnego znajdującego się w stanie spoczynku. Wskazuje, że do takiego sędziego stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1 i 2, art. 12, art. 18a oraz art. 20-23. Oznacza to, że sytuacja prawna sędziego w stanie spoczynku jest powiązana z regulacjami zawartymi w wymienionych jednostkach ustawy, jednak ich zastosowanie nie jest określone jako bezpośrednie, lecz jako „odpowiednie”.

Przepis nie powtarza treści tych regulacji ani nie ustanawia odrębnych zasad dla każdej z nich. Jego funkcją jest odesłanie do wskazanych przepisów i objęcie nimi sędziego po przejściu w stan spoczynku, z uwzględnieniem szczególnego statusu tej osoby. Zakres odesłania został wyraźnie wyliczony i obejmuje zarówno poszczególne ustępy art. 11, jak i cały art. 12, art. 18a oraz przepisy art. 20-23.

Znaczenie praktyczne polega na tym, że ustalenie praw i obowiązków sędziego w stanie spoczynku wymaga sięgnięcia do wszystkich wskazanych przepisów. Sam art. 37 pełni więc przede wszystkim funkcję porządkującą i odsyłającą, a sposób zastosowania przywołanych regulacji wynika z użytego określenia „odpowiednio” oraz z faktu, że dotyczą one osoby pozostającej w stanie spoczynku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2073.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 36.Art. 38.