Art. 2. Podmioty uprawnione

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: pkt 5. Podstawa: Ustawa o koordynacji działań antykorupcyjnych oraz o likwidacji Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

1. Uprawnieni do używania lub wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej są:

1) funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

2) funkcjonariusze Agencji Wywiadu;

3) funkcjonariusze Służby Ochrony Państwa;

4) funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej;

5) funkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

6) (uchylony)

7) strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej;

8) strażnicy Państwowej Straży Rybackiej;

9) funkcjonariusze Policji;

10) funkcjonariusze i żołnierze Służby Kontrwywiadu Wojskowego;

11) funkcjonariusze Służby Więziennej;

12) funkcjonariusze i żołnierze Służby Wywiadu Wojskowego;

13) strażnicy straży gminnych (miejskich);

14) funkcjonariusze Straży Granicznej;

15) strażnicy Straży Leśnej;

16) funkcjonariusze Straży Marszałkowskiej;

17) funkcjonariusze straży ochrony kolei;

18) funkcjonariusze Straży Parku;

19) żołnierze Żandarmerii Wojskowej lub wojskowych organów porządkowych;

20) pracownicy ochrony uprawnieni do użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995);

21) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego;

22) inspektorzy regionalnej inspekcji wodnej.

2. Uprawnieni do używania lub wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego są:

1) członkowie służby porządkowej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 616);

2) pracownicy zakładów poprawczych, schronisk dla nieletnich, okręgowych ośrodków wychowawczych lub młodzieżowych ośrodków wychowawczych.

Komentarz do Art. 2.

Art. 2 określa, jakie grupy osób są uprawnione do używania lub wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego oraz broni palnej, a także jakie grupy mogą używać lub wykorzystywać wyłącznie środków przymusu bezpośredniego. Przepis nie opisuje sposobu ani przesłanek zastosowania tych środków, lecz wskazuje podmioty, którym takie uprawnienia przysługują.

W ust. 1 wymieniono funkcjonariuszy i żołnierzy wielu służb, w tym Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Ochrony Państwa, Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej oraz Straży Marszałkowskiej. W tej grupie znajdują się także strażnicy, między innymi straży gminnych, Państwowej Straży Łowieckiej, Państwowej Straży Rybackiej, Straży Leśnej i Straży Parku, a ponadto funkcjonariusze straży ochrony kolei, inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego i regionalnej inspekcji wodnej oraz uprawnieni pracownicy ochrony. Punkt 6 został oznaczony jako uchylony.

Ust. 2 obejmuje członków służby porządkowej oraz pracowników zakładów poprawczych, schronisk dla nieletnich, okręgowych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków wychowawczych. W odniesieniu do tych osób przepis wskazuje wyłącznie na środki przymusu bezpośredniego, bez wymienienia broni palnej. Praktyczne znaczenie art. 2 polega na rozgraniczeniu kręgu podmiotów uprawnionych oraz zakresu ich uprawnień.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.