Art. 18. Wygaśnięcie uprawnień byłych właścicieli

1. Uznaje się za wygasłe uprawnienia byłych właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości ziemskich, przejętych na własność Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13), do otrzymania gospodarstw rolnych w myśl art. 17 tego dekretu.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy byli właściciele (współwłaściciele) przejętych na własność Państwa nieruchomości ziemskich wprowadzeni już zostali w posiadanie gospodarstw rolnych.

Komentarz do Art. 18.

Przepis określa skutek przejęcia na własność Państwa nieruchomości ziemskich wobec uprawnień ich byłych właścicieli i współwłaścicieli. Uznaje on za wygasłe uprawnienia do otrzymania gospodarstw rolnych, które przysługiwały tym osobom na podstawie art. 17 dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, jeżeli nieruchomości zostały przejęte na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e) tego dekretu.

Regulacja obejmuje zatem dwie przesłanki. Po pierwsze, chodzi o byłego właściciela albo współwłaściciela nieruchomości ziemskiej. Po drugie, nieruchomość musiała zostać przejęta na własność Państwa w określonym trybie, a uprawnienie do otrzymania gospodarstwa musiało wynikać z art. 17 dekretu. Spełnienie tych warunków oznacza wygaśnięcie tego uprawnienia.

Ustęp 2 wprowadza wyjątek od tej zasady. Wygaśnięcie nie dotyczy osób, które zostały już wprowadzone w posiadanie gospodarstw rolnych. Samo wcześniejsze przejęcie nieruchomości na własność Państwa nie przesądza więc o zastosowaniu ust. 1, jeżeli w odniesieniu do byłych właścicieli lub współwłaścicieli nastąpiło już objęcie gospodarstw w posiadanie. Praktyczne znaczenie przepisu polega na rozróżnieniu sytuacji osób, którym gospodarstwa nie przekazano, od sytuacji tych, które zostały już w posiadanie gospodarstw wprowadzone. regulacja zamyka możliwość powoływania się na uprawnienie do otrzymania gospodarstwa w pierwszej z tych sytuacji, pozostawiając poza swoim zakresem przypadki wskazane w ust. 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 348.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17.Art. 19.