Art. 7. Przejściowe zasady ustalania najniższego wynagrodzenia

1. Do dnia 30 czerwca 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto.

2. Od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 4200 zł brutto.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego w dwóch kolejnych okresach. W obu przypadkach wynagrodzenie oblicza się według tego samego mechanizmu, jako iloczyn dwóch elementów: współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy oraz wskazanej kwoty brutto.

W pierwszym okresie, obejmującym czas do 30 czerwca, stosuje się kwotę 3900 zł brutto. W kolejnym okresie, rozpoczynającym się 1 lipca i trwającym do 30 czerwca następnego okresu, podstawą obliczenia jest kwota 4200 zł brutto. Oznacza to, że zmiana wysokości kwoty bazowej wpływa na wysokość najniższego wynagrodzenia zasadniczego, nawet jeśli współczynnik pracy pozostaje taki sam.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu prostego wzoru obliczeniowego oraz dwóch wartości stosowanych w następujących po sobie przedziałach czasu. Ostateczna wysokość wynagrodzenia zależy od współczynnika przypisanego w załączniku do ustawy oraz od tego, który z tych okresów jest właściwy. Przepis nie ustanawia jednej, jednakowej kwoty najniższego wynagrodzenia dla wszystkich, lecz wiąże jej wysokość z określonym współczynnikiem pracy i czasowo zróżnicowaną kwotą bazową.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1473.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

wynagrodzenia najniższe

Art. 5c.Art. 8.