Art. 22. Kara grzywny za naruszenia

1. Kto działając w imieniu zakładu pracy narusza przepisy niniejszej ustawy, a w szczególności uniemożliwia działalność społecznego inspektora pracy, podlega karze grzywny do 2500 zł.

2. Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje zalecenia zakładowego społecznego inspektora pracy.

3. Orzekanie następuje na podstawie wniosku pochodzącego od inspektora pracy w trybie określonym w dziale VII Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa odpowiedzialność za naruszenie przepisów o społecznej inspekcji pracy oraz sposób wszczęcia postępowania w takiej sprawie. Odpowiedzialność dotyczy osoby, która działa w imieniu zakładu pracy. Podstawą ukarania jest naruszenie przepisów ustawy, przy czym przepis wskazuje szczególny przykład takiego naruszenia, czyli uniemożliwianie działalności społecznego inspektora pracy.

Za takie zachowanie grozi grzywna do 2500 zł. Oznacza to, że wskazana kwota jest górną granicą kary, a nie stałą wysokością grzywny. Takiej samej karze podlega osoba, która nie wykonuje zalecenia zakładowego społecznego inspektora pracy. Przepis obejmuje więc dwa odrębne przypadki: utrudnianie działalności inspektora oraz niewykonanie jego zalecenia.

Postępowanie nie jest wszczynane z urzędu na podstawie samego stwierdzenia naruszenia. Orzekanie następuje na podstawie wniosku pochodzącego od inspektora pracy, a więc przepis wskazuje zarówno podmiot uprawniony do złożenia wniosku, jak i wymagany sposób uruchomienia sprawy. Dalszy tryb określają przepisy działu VII Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. W praktyce art. 22 wzmacnia wykonywanie zadań społecznego inspektora pracy, ponieważ przewiduje sankcję za blokowanie jego działalności oraz za ignorowanie wydanego przez niego zalecenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 567.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.