Art. 50. Zasady ponoszenia kosztów zespołu przy braku porozumienia

1. W przypadku niezawarcia porozumienia:

1) koszty podróży służbowych członków specjalnego zespołu negocjacyjnego w związku z uczestnictwem w zespole ponosi podmiot uczestniczący, jeżeli członek zespołu jest jego pracownikiem albo pracownikiem jego spółki zależnej lub zakładu, albo też osobą niebędącą pracownikiem, wyznaczoną lub wybraną do zespołu przez pracowników jednej z tych jednostek organizacyjnych;

2) pozostałe koszty ponoszą podmioty uczestniczące proporcjonalnie do liczby zatrudnionych pracowników, włączając pracowników zatrudnionych przez ich spółki zależne i zakłady.

2. Jeżeli specjalny zespół negocjacyjny korzysta z pomocy ekspertów, obowiązek pokrycia kosztów ogranicza się do kosztów pomocy udzielonej przez jednego eksperta, chyba że podmioty uczestniczące i specjalny zespół negocjacyjny postanowią inaczej.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa zasady rozliczania kosztów działalności specjalnego zespołu negocjacyjnego w sytuacji, gdy nie zawarto porozumienia. Rozróżnia koszty podróży służbowych członków zespołu oraz pozostałe koszty związane z jego funkcjonowaniem.

Koszty podróży służbowej ponosi ten podmiot uczestniczący, z którym członek zespołu jest związany jako pracownik. Taka zasada obejmuje również przypadek, gdy członek zespołu jest pracownikiem spółki zależnej lub zakładu tego podmiotu. Dotyczy także osoby, która nie jest pracownikiem, ale została wyznaczona lub wybrana do zespołu przez pracowników jednej z tych jednostek organizacyjnych.

Pozostałe koszty ponoszą podmioty uczestniczące proporcjonalnie do liczby zatrudnionych pracowników. Przy ustalaniu tej proporcji uwzględnia się nie tylko pracowników zatrudnionych bezpośrednio przez te podmioty, lecz także pracowników ich spółek zależnych i zakładów. Oznacza to, że udział w tych kosztach jest powiązany z liczbą pracowników przypisanych do danego podmiotu oraz jego wskazanych jednostek organizacyjnych.

Przepis reguluje również korzystanie przez specjalny zespół negocjacyjny z pomocy ekspertów. Co do zasady obowiązek pokrycia kosztów obejmuje pomoc udzieloną przez jednego eksperta. Szersze finansowanie jest możliwe tylko wtedy, gdy podmioty uczestniczące i specjalny zespół negocjacyjny postanowią inaczej. W praktyce przepis zapewnia podstawowy sposób podziału kosztów i ogranicza zakres wydatków na ekspertów, gdy strony nie uzgodniły odmiennych zasad.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1077.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.