Art. 3. Warunki spłaty pożyczki w umowie z ministrem

1. Warunki spłaty pożyczki określa umowa zawarta między dłużnikiem a ministrem właściwym do spraw budżetu.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności wysokość oprocentowania pożyczki, wysokość rat oraz termin zwrotu pożyczki.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa sposób ustalenia warunków spłaty pożyczki. Nie wskazuje tych warunków w sposób wyczerpujący w samej treści, lecz odsyła do umowy zawieranej między dłużnikiem a ministrem właściwym do spraw budżetu. Oznacza to, że właśnie ta umowa jest podstawowym dokumentem, w którym strony określają zasady zwrotu pożyczki.

Zgodnie z ust. 1 warunki spłaty są ustalane w umowie. Przepis nie przewiduje w tym zakresie innej formy ani nie przypisuje ustalenia tych warunków wyłącznie jednej ze stron. Umowa ma zostać zawarta między konkretnie wskazanymi podmiotami, czyli dłużnikiem oraz ministrem właściwym do spraw budżetu.

Ust. 2 wymienia najważniejsze elementy, które umowa powinna określać. Należą do nich:

wysokość oprocentowania pożyczki,
wysokość rat,
termin zwrotu pożyczki.

Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że wymienione kwestie stanowią podstawowe, ale niekoniecznie jedyne elementy umowy. Przepis wymaga więc, aby dokument określał zarówno koszt korzystania z pożyczki, wyrażony przez jej oprocentowanie, jak i sposób spłaty w ratach oraz końcowy termin zwrotu. Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu obowiązku spłaty z treścią zawartej umowy. To w niej powinny być zapisane podstawowe parametry spłaty, które pozwalają ustalić wysokość poszczególnych rat, oprocentowanie oraz czas, w którym pożyczka ma zostać zwrócona.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1453.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.