Art. 51a. Zmniejszenie dodatku zagranicznego za nieobecność

1. Dodatek zagraniczny przysługuje za wykonywanie obowiązków w placówce zagranicznej i ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby dni nieobecności w pracy w przypadku czasowej niemożności wykonywania obowiązków w placówce zagranicznej.

2. Czasową niemożnością wykonywania obowiązków w placówce zagranicznej nie jest:

1) nieobecność z tytułu:

a) urlopu wypoczynkowego,

b) dnia wolnego za święto obniżające wymiar czasu pracy,

c) dnia zwolnienia od pracy, za które pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia,

d) okoliczności, o których mowa w art. 173, art. 188 i art. 189 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

2) nieobecność z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną trwająca nieprzerwanie w okresie każdego roku kalendarzowego niedłużej niż 33 dni.

3. Dodatek zagraniczny nie jest składnikiem wynagrodzenia i nie stanowi podstawy obliczania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

Komentarz do Art. 51a.

Przepis określa zasady przyznawania i pomniejszania dodatku zagranicznego. Dodatek przysługuje za wykonywanie obowiązków w placówce zagranicznej. Jeżeli pracownik czasowo nie może wykonywać tych obowiązków, wysokość dodatku ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby dni nieobecności w pracy.

Jednocześnie przepis wskazuje sytuacje, które nie są uznawane za czasową niemożność wykonywania obowiązków w placówce zagranicznej. Należą do nich nieobecności z powodu urlopu wypoczynkowego, dnia wolnego za święto obniżające wymiar czasu pracy oraz dnia zwolnienia od pracy, za który pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Wyłączone są także okoliczności wskazane w art. 173, art. 188 i art. 189 Kodeksu pracy. Oznacza to, że te rodzaje nieobecności nie są objęte mechanizmem zmniejszenia dodatku przewidzianym dla czasowej niemożności wykonywania obowiązków.

Szczególne rozwiązanie dotyczy niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną. Taka nieobecność nie jest uznawana za czasową niemożność wykonywania obowiązków, jeżeli trwa nieprzerwanie nie dłużej niż 33 dni w każdym roku kalendarzowym. Przekroczenie tego limitu nie zostało w tym przepisie wyłączone z tej kategorii.

Przepis przesądza również, że dodatek zagraniczny nie jest składnikiem wynagrodzenia. Nie uwzględnia się go zatem przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Uregulowanie rozdziela więc dodatek od wynagrodzenia oraz ogranicza jego wpływ na świadczenia związane z niewykorzystanym urlopem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 464.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 51.Art. 51b.