Art. 28. Stopnie dyplomatyczne w służbie zagranicznej

1. Ustanawia się, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 2, następujące stopnie dyplomatyczne w służbie zagranicznej:

1) ambasador tytularny;

2) wyższe stopnie dyplomatyczne:

a) minister pełnomocny,

b) radca-minister,

c) I radca,

d) radca;

3) niższe stopnie dyplomatyczne:

a) I sekretarz,

b) II sekretarz,

c) III sekretarz,

d) attaché.

2. Najniższym stopniem dyplomatycznym jest attaché.

Komentarz do Art. 28.

Przepis określa katalog stopni dyplomatycznych występujących w służbie zagranicznej, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 2. Ustala tym samym uporządkowaną strukturę stopni, dzieląc je na trzy grupy.

Pierwszą grupę stanowi ambasador tytularny. Następnie wymieniono wyższe stopnie dyplomatyczne, do których należą: minister pełnomocny, radca-minister, I radca oraz radca. Odrębną grupę tworzą niższe stopnie dyplomatyczne: I sekretarz, II sekretarz, III sekretarz i attaché.

Przepis wyraźnie wskazuje także, że attaché jest najniższym stopniem dyplomatycznym. Ma to znaczenie porządkujące, ponieważ pozwala ustalić miejsce poszczególnych stopni w ramach katalogu określonego dla służby zagranicznej. Z treści przepisu wynika, że podział na stopnie wyższe i niższe dotyczy wskazanych w nim stanowisk, natomiast ambasador tytularny został wymieniony osobno, przed tym podziałem. Regulacja nie opisuje zasad uzyskiwania ani zmiany stopni, lecz ogranicza się do ich ustanowienia, pogrupowania i wskazania najniższego z nich.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 464.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 27.Art. 30.