Art. 25. Ustalanie tożsamości osób legitymowanych

1. Tożsamość osoby legitymowanej funkcjonariusz ustala na podstawie:

1) dokumentów tożsamości;

2) oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona na podstawie dokumentów tożsamości;

3) oświadczenia osoby, która jest funkcjonariuszowi znana.

2. Funkcjonariusz ustala tożsamość osób, o których mowa w ust. 1, w sposób umożliwiający odnotowanie:

1) imienia lub imion oraz nazwiska oraz adresów zamieszkania lub pobytu;

2) numeru PESEL, a w przypadku braku informacji o numerze PESEL – daty i miejsca urodzenia oraz imion rodziców i nazwiska rodowego;

3) rodzaju i cech identyfikacyjnych dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość osoby legitymowanej.

3. W razie legitymowania osób znajdujących się w pojeździe, gdy uzasadniają to względy bezpieczeństwa, funkcjonariusz ma prawo żądać opuszczenia pojazdu przez te osoby.

4. Funkcjonariusz może odstąpić od legitymowania osoby, która jest mu znana.

5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje dokumentów, o których mowa w ust. 1,

2) postać dokumentowania czynności ustalania tożsamości osób, o których mowa w ust. 1

mając na względzie zapewnienie prawidłowego ustalenia tożsamości osoby oraz dokumentowania procesu legitymowania.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa zasady ustalania tożsamości osoby legitymowanej przez funkcjonariusza oraz zakres informacji, które powinny zostać odnotowane. Tożsamość może zostać ustalona na podstawie dokumentów tożsamości, oświadczenia innej osoby, której tożsamość została wcześniej potwierdzona na podstawie takich dokumentów, albo oświadczenia osoby znanej funkcjonariuszowi.

Sposób ustalenia tożsamości powinien umożliwiać zapisanie imienia lub imion, nazwiska oraz adresu zamieszkania lub pobytu. Odnotowaniu podlega również numer PESEL. Jeżeli nie ma informacji o numerze PESEL, zapisuje się datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców oraz nazwisko rodowe. Ponadto należy wskazać rodzaj i cechy identyfikacyjne dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość osoby. Przepis wiąże więc czynność legitymowania nie tylko z samym potwierdzeniem danych, lecz także z ich odpowiednim udokumentowaniem.

Szczególne uprawnienie dotyczy osób znajdujących się w pojeździe. Jeżeli uzasadniają to względy bezpieczeństwa, funkcjonariusz może żądać, aby osoby te opuściły pojazd. Jednocześnie legitymowanie osoby znanej funkcjonariuszowi nie jest obowiązkowe, ponieważ funkcjonariusz może od niego odstąpić.

Szczegółowe określenie rodzajów dokumentów oraz postaci dokumentowania czynności ustalania tożsamości zostało pozostawione Radzie Ministrów, która ma uregulować te kwestie w drodze rozporządzenia. Rozwiązanie to ma służyć prawidłowemu ustaleniu tożsamości i uporządkowaniu dokumentowania procesu legitymowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.