Art. 207. Potrącenia zaliczek i opłat za świadczenia w naturze

1. Przepisów art. 204–206 nie stosuje się przy potrącaniu z przysługujących funkcjonariuszowi uposażenia lub odprawy:

1) zaliczek pobranych do rozliczenia;

2) należności z tytułu opłat za świadczenia w naturze.

2. Należności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, potrąca się z uposażenia i odprawy w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń z innych tytułów.

Komentarz do Art. 207.

Przepis określa szczególne zasady potrącania należności z uposażenia lub odprawy przysługujących funkcjonariuszowi. W odniesieniu do dwóch kategorii należności nie stosuje się przepisów art. 204-206. Wyłączenie obejmuje po pierwsze zaliczki pobrane do rozliczenia, a po drugie należności z tytułu opłat za świadczenia w naturze.

W przypadku należności za świadczenia w naturze przepis wprowadza dodatkową regułę. Takie należności potrąca się z uposażenia i odprawy w pełnej wysokości. Oznacza to, że przepis nie przewiduje ograniczenia potrącenia do części należności ani rozłożenia go na inną wysokość w związku z potrąceniami dokonywanymi z innych tytułów. Potrącenie należności za świadczenia w naturze pozostaje niezależne od potrąceń wynikających z innych podstaw.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyodrębnieniu wskazanych należności spośród innych potrąceń. W odniesieniu do zaliczek pobranych do rozliczenia oraz opłat za świadczenia w naturze zastosowanie znajduje reguła szczególna, a przy należnościach za świadczenia w naturze dodatkowo wymagana jest pełna wysokość potrącenia. Przepis odnosi te zasady zarówno do uposażenia, jak i do odprawy, wskazując jednocześnie, że potrącenie za świadczenia w naturze może być dokonane niezależnie od potrąceń z innych tytułów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 206.Art. 208.