Art. 123. Pośmiertne mianowanie na wyższy stopień

Funkcjonariusza można mianować pośmiertnie na kolejny, wyższy stopień lub na stopień oficerski, jeżeli poniósł śmierć wskutek dokonania czynu świadczącego o szczególnym męstwie lub w uznaniu jego szczególnych zasług podczas wykonywania obowiązków służbowych. Mianowanie dokonuje się z ostatnim dniem służby.

Komentarz do Art. 123.

Przepis określa szczególną możliwość pośmiertnego mianowania funkcjonariusza na wyższy stopień. Mianowanie może dotyczyć kolejnego, wyższego stopnia albo stopnia oficerskiego, a więc odnosi się do podniesienia stopnia służbowego już po śmierci funkcjonariusza.

Zastosowanie tego rozwiązania wymaga spełnienia jednej z dwóch przesłanek. Pierwszą jest poniesienie śmierci wskutek dokonania czynu świadczącego o szczególnym męstwie. Chodzi zatem o sytuację, w której śmierć pozostaje związana z działaniem funkcjonariusza, a samo działanie wyraża wyjątkową odwagę. Drugą przesłanką jest uznanie szczególnych zasług funkcjonariusza podczas wykonywania obowiązków służbowych. W tym przypadku podstawą mianowania są wyjątkowe osiągnięcia związane z realizacją służby.

Użycie sformułowania „można mianować” wskazuje, że przepis ustanawia możliwość, a nie automatyczny skutek wystąpienia opisanych okoliczności. Pośmiertne mianowanie ma charakter honorowy i służy uhonorowaniu funkcjonariusza za szczególne męstwo albo szczególne zasługi związane ze służbą. Jednocześnie przepis precyzyjnie określa moment mianowania, wskazując, że dokonuje się go z ostatnim dniem służby. Oznacza to powiązanie mianowania z zakończeniem służby funkcjonariusza, mimo że decyzja o nadaniu wyższego stopnia ma charakter pośmiertny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 122.Art. 124.