Art. 106. Obowiązkowe szczepienia ochronne funkcjonariusza

Funkcjonariusz podlega obowiązkowym szczepieniom ochronnym w przypadku wystąpienia lub możliwości wystąpienia na stanowisku służbowym szkodliwego czynnika biologicznego.

Komentarz do Art. 106.

Przepis określa sytuację, w której funkcjonariusz jest objęty obowiązkiem szczepień ochronnych. Obowiązek ten powstaje w związku z wystąpieniem albo możliwością wystąpienia na jego stanowisku służbowym szkodliwego czynnika biologicznego. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko rzeczywiste pojawienie się takiego czynnika, lecz także samo stwierdzenie możliwości jego wystąpienia.

Regulacja wiąże obowiązek szczepień z warunkami pełnienia służby, a nie z samym statusem funkcjonariusza. Nie ustanawia więc obowiązku w sposób oderwany od zagrożenia występującego lub możliwego na konkretnym stanowisku służbowym. Przesłanką jest szkodliwy charakter czynnika biologicznego oraz jego związek z tym stanowiskiem.

Kluczowe elementy przepisu:

adresatem obowiązku jest funkcjonariusz,
obowiązek dotyczy szczepień ochronnych,
warunkiem jest wystąpienie albo możliwość wystąpienia szkodliwego czynnika biologicznego,
czynnik musi być związany ze stanowiskiem służbowym.

W praktyce przepis wskazuje, że ocena obowiązku szczepienia odnosi się do warunków wykonywania służby na danym stanowisku. Sam fakt pełnienia służby nie został wskazany jako wystarczająca przesłanka. Zastosowanie obowiązku zależy od istnienia lub możliwości wystąpienia określonego zagrożenia biologicznego, co pozwala powiązać szczepienia ochronne z charakterem zagrożeń związanych z wykonywanymi zadaniami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 105.Art. 107.